Volledig scherm
PREMIUM
© SXC

Niet opvallen tussen de grafstenen

columnDaar stond ik ineens met in mijn handen de cd Requiem for a friend van Zbigniew Preisner, de Poolse filmcomponist, vooral bekend van zijn muziek voor de films van Krzysztof Kieslowski. In de rest van het stukje zal ik u niet meer lastigvallen met de voornamen van het tweetal. Pool zijn is soms ingewikkeld, vooral voor niet-Polen. Ik vermoedde dat Preisner dus Kieslowski bedoelde met die vriend en thuis werd dat bevestigd.

Kieslowski: dat leek alweer eeuwen geleden. Naast Peter Jackson met Lord of the Rings is de Dekalog-reeks van Kieslowski de grootste prestatie in de filmgeschiedenis. In één jaar tijd draaide hij tien films, waaronder enkele meesterwerken. Het was even geleden, maar ik moest niet alleen terugdenken aan die films, maar ook aan Kieslowski zelf. Ik observeerde hem ooit twee uur lang  in de kelder van het filmpaleis in Cannes, waar tijdens het festival de filmmarkt gehouden werd. Met zijn pak en haren kleurde Kieslowski elk lichtgrijs. Hij stak de ene na de andere sigaret op, alsof zijn adem slechts gevoel had voor wat hij door zijn lippen naar binnen zoog. Die avond kwam ik hem tegen in het centrum van Cannes, hand in hand met de beeldschone jonge actrice Irène Jacob. Alsof het meisje de dood gevonden had en omgekeerd.

  1. Eindtijd
    PREMIUM

    Eindtijd

    Onder het spoorviaduct lag een vreemd hoopje stof, waar ook nog iemand onder bleek te liggen. Vlak voorbij het viaduct stond weer een viertal Jehova’s getuigen achter een rek met folders. Een poosje waren ze weg geweest, ongeveer in de periode dat de club beschuldigd werd van het naar buiten toe verdoezelen van kindermisbruik. Gods leger telde in het aardse heel wat verknipte kostgangers en viespeuken, al hadden ze vermoedelijk toch de bui zien hangen. Maar nu stonden ze weer vlakbij het station of er nooit wat gebeurd was.