Volledig scherm
PREMIUM
© Thinkstock

Pubers in hun eindexamenjaar scoren hoog op de ranglijst der getroffenen

ColumnNu de eerste coronapaniek voorbij is, verdwijnt stilletjesaan ook het gevoel van saamhorigheid van de eerste weken. Zo heb ik al een poosje geen oproep meer voorbij zien komen om mijn kroost tekeningen te laten maken voor mensen in zorgcentra. En in de supermarkt is het weer haast als vanouds; ieder voor zich en God voor ons allen. 

Als ik (sociale) media moet geloven, begint er zich bovendien een strijd tussen generaties af te tekenen. Zo roept een Oxfordse econoom jongeren nu op om in opstand te komen, omdat zij - terwijl ze zelf amper ziek worden van corona - per saldo het meeste lijden onder de crisis. Ze verliezen immers massaal hun baan en mogen ook nog eens niks leuks meer doen. Tegelijkertijd stellen sommige ouderen - die vanachter de geraniums zien hoe buiten het oude normaal weer steeds normaler wordt - dat hun gezondheid opgeofferd wordt voor de vrijheid van jongere generaties.