Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie © ANP

Tegenwoordig moet je smeken of ze iets kunnen met je gebruikte spullen

ColumnDe man aan de andere kant van de lijn is kortaf. ,,Wat zijn dat dan voor spullen?" Ik som alles op dat hier op de nominatie staat om afscheid van te nemen: een hometrainer, twee vuilniszakken met kleding, wat lampen - waaronder twee hanglampen van plexiglas. Verder: een eenpersoons boxspring met pootjes, vier rode houten stoelen, een houten tafel en een antieke kledingkast. De meneer van de kringloopwinkel is even stil. ,,Tja. Hm", bromt hij. ,,Zijn er foto's van? Want het lijkt me wel veel en groot enzo. Ik weet niet of dat hier past."

Nu ben ik even stil. Het is niet zo dat ik gejuich had verwacht, maar een beetje enthousiasme voor zo veel spullen is toch wel op zijn plaats. ,,Ik breng het wel ergens anders heen", zeg ik. Pfff. Bij nummer twee van de lijst wordt er wel normaal gereageerd. De spullen zijn welkom, laat de baas van het gebeuren weten. De volgende dag laden we de aanhanger vol en rijden we richting kringloop. Bij de inname van de goederen zit een man op een heftruck. Hij kijkt naar de aanhanger en vraagt wat erin zit. ,,Een antieke kledingkast? Eiken tafel? Oh nee. Nee nee nee. Daar kunnen we niks mee. Dat nemen we niet in, hoor. We kunnen het niet kwijt en dan moeten wij het zeker naar de stort gaan brengen. Weet je wat dat kost?"