Jos Kessels
Volledig scherm
PREMIUM
Jos Kessels © Joost Hoving

Ze kletsen het einde van de dag bij elkaar

columnTerwijl ik dit schrijf, hoor ik vanuit het slaapkamertje de opgewonden stem van onze dochter die contact heeft met haar naaste vriendinnetjes. Zo rond negenen kletsen ze het einde van de dag bij elkaar, terugkijkend op hoe die dag voor ze is verlopen. Ze zien elkaar op hun mobieltjes. Het is hun manier om in deze dagen van afstand toch dicht bij elkaar te zijn. 

Quote

Geen skypen of wat dan ook, dat zijn hoogstens aanvullin­gen op de stem

Jos Kessels

Ik vind het mooi dat ze toch een manier gevonden hebben om de pauzes van school te vervangen door dit samenzijn. Het zijn onwerkelijke dagen voor jong en oud, maar jong kan daar gemakkelijker mee omgaan dan oud. Ik voel me in deze dagen eigenlijk voor het eerst met pensioen, hoewel ik dat al deels ruim een jaar ben. Niet meer op de fiets naar het station. Niet meer de trein naar Eindhoven. Niet meer de collega’s op de werkvloer, die het nieuws rondbazuinen en grappen maken. Geen bijpraten meer met de secretaresse, de moeder van het werk, ook al ben ik ouder dan haar. Het is onwezenlijk, maar het is echt, in ieder geval tijdelijk.