Volledig scherm
De poster waarmee 't Lof wordt aangekondigd. © Bèrge dur ut Lint

Bèrgs 'Lof' is humor, nostalgie en zelfs scherpte

BERGHEM - Zie ze daar zitten in hun 'verdraaide' biechtopstelling: maar liefst twéé biechtvaders met die éne boetedoener in het midden. Slechts gescheiden door dunne hardboard-wandjes met niet één maar twee schuifjes. 't Lof, een Bèrgse talkshow van géén dertien in het dozijn, kan deze zondagmiddag echt van acquit met een kruisverhoor waarbij de pastoor nu eens niet aan de penitentie-touwtjes trekt. 

Nee, parochieherder Roland Kerssemakers weet zich als eerste special guest -vooraf niet ingelicht over deze uitzonderlijke setting- met een wijwatervat vol vragen gesandwicht door Lard en Dorald, twee leden van Bèrge dur ut Lint. Waarbij hij, scherp als een Oss' mes, beide interviewers meteen op hun nummer zet door fijntjes te melden dat elke biecht toch echt moet beginnen met 'Eerwaarde vader, ik heb gezondigd...'. Daar hebben de heren niet van terug.

Begintune

Het is zondagmiddag, net na tweeën. Ruim honderd Berghemnaren gaan er, in de voormalige binnenplaats van bakkerij Boeijen, eens goed voor zitten. Na de eerdere begintune 'All you need is Lof' krijgen ze meteen al een nostalgisch aandoende, humoristische en soms zelfs scherpe beschouwing over het Rijke Roomsche Leven voor de kiezen. Over grote gezinnen, 'gesjeesde priesters voor de klas' en de biechtstoel als dé plek waar je al jong 'systematisch leerde liegen'. Was getekend: Leo Hoeks, die als historicus ook nog een stevig pleidooi voert voor een eigen straatnaam voor wijlen pastoor Van Genugten. En tevens aangeeft dat hij graag zou zien dat de naam van de oerconservatieve pastoor Van Tetering uit het lokale straatbeeld verdwijnt.

Als daarna dus de Osse pastoor aanschuift, komt (bijna) vanzelfsprekend de toekomst van de Bèrgse kerk voorbij. "Ik geloof niet in verhalen van 'we gaan verkopen', maar realiseer me wel dat we in de relatie geloof en kerk nog heel wat stappen te maken hebben. Velen zijn op zoek naar zingeving in hun leven maar de stap richting kerk is er kennelijk nog een te veel."

Lofuiting

Nadat Jim Hoeks, 'schibbelend' skypend vanaf de andere kant van de aardbol, zijn loftuiting op het kerkhof heeft uitgesproken en de zaal met een consumptiemuntje als inwisselbare hostie ter communie gaat, is het tijd voor De Preek van Dick Boeijen. Over windmolens op het land, 'een elitaire hobby van linkse partijen' in de trant van roetveegpieten en gender neutrale toiletten. "Windmolens zijn zó 2017."

Riny Boeijen mijmert vervolgens in prachtige poëzie over 'Zondags naar de kerk' en verhaalt over plakkerige hosties en collectestuivers die zijn jaszak nooit verlieten.
Slotgast is The Boss van Oss, wethouder Frank den Brok. Journalist René van der Lee bevraagt hem over 'vuile en vunzige' politiek, over 4500 verwachtingsvolle Den Brok-stemmers, over stiekeme infiltratie samen met Thijs van Kessel in de stad Oss en over zijn 'Hup TOP' op Twitter. Den Brok wordt zeker geen burgemeester, zo bezweert hij. "En Mark van den Heuvel zeker geen nieuwe prins carnaval."

  1. ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’
    Column

    ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’

    OSS - Hoewel mijn eigen eenmalige deelname aan de Kako, lang, lang, geleden, geen daverend succes was, had ik het geweldig gevonden als mijn kinderen wél van het kinderkampsoort geweest waren. Twee keer fietste ik een week lang met ze door het bos naar de plaatselijke variant, ze ijs, snoep, een overdosis Netflix en alles wat god nog meer verboden heeft in het vooruitzicht stellend, in ruil voor een beetje enthousiasme. Maar het werd niets. Jammer, begrijpelijk en herkenbaar: ook ik had me op kamp gevoeld als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene.