Gijs (links) en Raoul op het terras aan hun tomatensoepje.
Volledig scherm
Gijs (links) en Raoul op het terras aan hun tomatensoepje. © Mari van Rossem

Van nul naar twee in Reek

Bij de dorpspompREEK - Contente lunchers zijn dit, Raoul van den Bosch (47) en Gijs Bossers (41). Bezig om op het terras van De Linde, in een flets septemberzonnetje, hun tomatensoepje soldaat te maken. Twee Reekenaren ook, die meer dan tevreden constateren dat hun dorp van núl naar twéé ging in iets meer dan 'n jaar.

  1. Hondenbelasting belandde net niet in de doofpot, maar Ossenaren probeerden het massaal te ontduiken
    PREMIUM
    Stille Getuigen

    Hondenbe­las­ting belandde net niet in de doofpot, maar Ossenaren probeerden het massaal te ontduiken

    OSS - De Osse wethouder Frank den Brok heeft ambtshalve niets tegen honden. Voor de wethouder zijn honden alleen begrotingsposten. Plus en min. Als de Tweede Kamer een streep zet door de hondenbelasting, komt Oss ineens 520.000 euro tekort, berekende hij, en dan moet de ozb met 3% omhoog. Maar waar bemoeit de Kamer zich mee? Handen af van onze hondenbelasting, bezweert de wethouder, ook al hoort die belasting volgens hem ‘misschien niet meer bij deze tijd’.
  1. Absurdis­tisch stuk in Raven­steins amfithea­ter

    ‘In het gras’, zo heet het stuk van theatercollectief ‘Een Schone Dood’ dat vrijdag 18 juni in Ravenstein in première ging. Of Scriptschrijver en acteur Erik Karel de Vries deze titel koos vanwege de eerste scene waarin twee schoonheden uit een ver oord zich in het gras vleien, dan wel vanwege de grashelling van waaruit het publiek het stuk aanschouwt, is niet duidelijk. Feit is dat dit absurdistische stuk werd uitgevoerd op een geaccidenteerde weide van Martien Jan van Mourik waar enkele jaren geleden de oudste bekende vestigwerken zijn herontdekt, blootgelegd en deels hersteld. Vol trots vergeleek Van Mourik zijn Philips van Kleeftheater met openluchttheaters uit de oudheid. Het leek wel speciaal aangelegd voor het door vier acteurs gespeelde stuk. Allen welbekend in de regio. Inhoudelijk is het een aaneenschakeling van wisselingen in gedachten en uitspraken. Twee vrouwen zijn gevlucht uit hun land omdat ze niet wilden trouwen. Zeden en gewoonten, voorkeuren en afkeer zijn totaal tegenpolig aan die van de twee broers die ze ontmoeten. Bij het volk waar de vrouwen van zijn gevlucht, zijn de mannen zonder voorhuid slaven terwijl de broers er juist trots op zijn vanwege de hygiëne. Schapen, kikkers en dwergen, vormen de basis voor tegenstrijdigheden. Van de dwerg is alleen al de puntmuts vijf meter hoog. Soms verschijnt dat rode gevaarte boven het vestingwerk uit. Uiteindelijk wordt deze reuzedwerg de mannen fataal. De Vries heeft in de absurdistische teksten toch wat wijze lessen verborgen. Het gaat in een huwelijk niet alleen over intieme geneugten maar ook over diepere gevoelens. Maar toch! Beide broers willen maar al te graag neuken en trouwen met de vrouwen die hun idealen zo verkwanselen. Ze komen bedrogen uit. Spelinzicht, mimiek, ruimtegebruik, afwisseling, ondersteunende muziek en de kwakende kikkers in de nabije gracht; dit alles maakt ‘in het gras’ zeer de moeite waard.