Volledig scherm
PREMIUM
© Paul Rapp

Wat is schadelijker: als een kind niet in speltherapie kan of als het buurthuis dicht gaat?

Toevallig stond ik voor mijn huis, toen bij de overburen de garagedeur openzwaaide. Er verscheen een vlag, en daarachter de twee meest opgeluchte en glunderende gezichten die ik in tijden zag. Het buurmeisje was geslaagd. En terwijl ze probeerde de vlag op te hangen, met de boekentas er alvast aan, maakte haar moeder foto's. De middag had lang geduurd, wachtend op het telefoontje van school. Ze bleek een 8,6 voor wiskunde gehaald te hebben, en uit het verhaal bleek dat dat ongeveer de som was van alle cijfers die ze in haar vwo-carrière voor het vak gehaald had. 

  1. ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’
    Column

    ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’

    OSS - Hoewel mijn eigen eenmalige deelname aan de Kako, lang, lang, geleden, geen daverend succes was, had ik het geweldig gevonden als mijn kinderen wél van het kinderkampsoort geweest waren. Twee keer fietste ik een week lang met ze door het bos naar de plaatselijke variant, ze ijs, snoep, een overdosis Netflix en alles wat god nog meer verboden heeft in het vooruitzicht stellend, in ruil voor een beetje enthousiasme. Maar het werd niets. Jammer, begrijpelijk en herkenbaar: ook ik had me op kamp gevoeld als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene.