Volledig scherm
Ernie Brandts (midden, in wit tenue) tijdens de wedstrijd PSV-Widzew Lodz in november 1977. foto Fotopersburo Van de Meulenhof

4. Van Doetinchem naar Buenos Aires

27 feb 2008, 02:50 - EINDHOVEN - Ineens was hij er. Ernie Brandts leek in 1977 en '78 over zevenmijlslaarzen te beschikken. De centrale verdediger kwam in de zomer van De Graafschap naar PSV, speelde in Eindhoven meteen álle 34 competitieduels, won met de club de landstitel en de UEFA Cup en stond een paar maanden later in Argentinië in de finale van het WK. Van Doetinchem naar Buenos Aires, in iets meer dan een jaar.

Eigenlijk was de allereerste stap die Brandts als voetballer zette al meteen een flinke. Voor hij bij De Graafschap terechtkwam, speelde hij in zijn geboorteplaats Nieuw-Dijk bij De Sprinkhanen, een bescheiden amateurclub. De ploeg was net kampioen geworden in de vierde klasse en gepromoveerd toen de jonge Brandts – zestien jaar oud – werd opgemerkt door Piet de Visser, destijds scout van De Graafschap. Die wist al na vier wedstrijden genoeg.

Brandts bleef vier jaar in Doetinchem. Toen, in 1977, waren er aanbiedingen van Go Ahead Eagles en FC Twente, maar ook van PSV en Feyenoord. Hoewel Feyenoord eigenlijk zijn club was, koos Brandts voor PSV, vooral op gevoel. De gemoedelijke sfeer in Eindhoven ten opzichte van de hardere, zakelijke benadering in Rotterdam gaf de doorslag.

Brandts kwam bij PSV in een goed draaiend elftal terecht. Hijzelf was meteen een belangrijke schakel. "Jan v an Beveren was een fantastische keeper, maar vooral op de lijn, hij had moeite met uitkomen", vertelt Brandts. "PSV had iemand nodig die de ballen zou wegkoppen. Zo'n type was ik; groot, kopsterk en iemand die een man kon uitschakelen."

Het seizoen was nauwelijks begonnen of Brandts zette alweer de volgende stap: hij werd uitgenodigd voor het Nederlands elftal en maakte begin oktober zijn debuut in Oranje in een oefeninterland tegen de Sovjet-Unie (0-0). "Ik deed het bij PSV meteen vanaf het begin goed. En als je bij een topclub speelt, word je gewoon ook sneller geselecteerd."

Behalve met zijn verdedigende acties, viel Brandts ook op doordat hij geregeld belangrijke goals maakte. Nog niet zozeer in de Nederlandse competitie, maar wel in de Europa Cup, en bij Oranje. Hij had met twee treffers een groot aandeel in de 4-2 overwinning van PSV op FC Magdeburg, in de return in de kwartfinale van de UEFA Cup. Van de dubbel tegen Widzew Lodz, twee ronden eerder, heeft hij de beste herinneringen aan de heenwedstrijd in Polen (3-5 voor PSV). " Thuis was het niet best, geloof ik." Dat is geen woord te veel; PSV boekte in Eindhoven een plichtmatige 1-0-zege.

Op het WK in Argentinië viel Brandts in de tweede ronde op met goals tegen Oostenrijk (5-1 winst) en Italië (2-1). In die laatste wedstrijd was hij overigens ook verantwoordelijk voor het Italiaanse doelpunt door in eigen goal te schieten.

In de eerste ronde had Brandts niet gespeeld, hij had Wim Rijsbergen voor zich. Toen die tegen Schotland geblesseerd uitviel, koos bondscoach Happel voor Wim Suurbier. Diens directe tegenstander Joe Jordan scoorde vervolgens één keer en bereidde een doelpunt voor. Oranje ging maar nipt door naar de volgende ronde. Daarna kreeg Brandts zijn kans. Hij speelde vanaf dat moment alles, inclusief de WK-finale.

Brandts had in korte tijd zijn naam gevestigd, niet in de laatste plaats door keihard te werken. Wat heet, Brandts was allesbehalve zuinig op zichzelf. Hij kampte al van jongs af aan met 'Osgood-Schlatter', een irritatie in de knie. Die kon hem echter niet afremmen, zoals vrijwel niets hem kon afremmen. Brandts speelde ooit door met een hersenschudding, ooit met een gebroken neus. Hij trainde altijd hard en heel erg vaak. "Ook op vrije dagen ging ik meestal naar De Herdgang, samen met Jan Poortvliet. Gewoon oefenen: passen, trappen, en één tegen één. Dat waren behoorlijke schoppartijen, we wilden geen van beiden verliezen."

Brandts ging altijd maar door. Achteraf bezien was zijn aanpak niet slim, erkent hij. "Ik had meer rust moeten nemen." Vaak ging hij te snel weer spelen, met nieuw blessureleed tot gevolg. Een 'oude' achillespeesblessure luidde in 1986 het einde van zijn carrière als topvoetballer in. "Ik kon aan de top niet meer mee, zat nog maar op tachtig procent of zo." Via Roda JC, MVV en Germinal Ekeren kwam Brandts weer bij De Graafschap uit. Daar sloot hij zijn carrière begin 1992 af, noodgedwongen; hij werd afgekeurd wegens artrose in zijn heup. Puur slijtage.

Bij zijn razendsnelle opmars als voetballer heeft Brandts nooit zo stilgestaan. "Ik dacht er niet over na. Ik wilde altijd al profvoetballer worden en ik wérd profvoetballer. Op het moment dat je daarmee bezig bent, word je geleefd, zit je in een roes. En misschien gaan dingen wel gewoon snel bij mij. Kijk naar mijn carrière als trainer: de amateurs van Nuenen, Volendam, NAC. Ook allemaal vlot achter elkaar."

  1. Bij PSV staat voetbal op 1, 2 en 3, maar pakt de website nu even de prijzen

    Bij PSV staat voetbal op 1, 2 en 3, maar pakt de website nu even de prijzen

    Voetbal staat bij PSV op een, twee en drie. En eigenlijk ook op vier, vijf en zes, zo zegt directeur Toon Gerbrands vaak als het gaat over de speerpunten van de club. Dat betekent natuurlijk niet dat andere of ondersteunende diensten geen kwaliteit hoeven te leveren of dat de club de rest laat versloffen. PSV is daarom trots dat de eigen website dinsdag een grote landelijke onderscheiding in de wacht wist te slepen, zo zegt manager marketing en media Damian Bott in een reactie tegen het ED.

PSV

Poll

De positie van Mark van Bommel wordt onhoudbaar als de crisis bij PSV blijft voortduren

De positie van Mark van Bommel wordt onhoudbaar als de crisis bij PSV blijft voortduren

  • Eens (77%)
  • Oneens (23%)
10146 stemmen