Volledig scherm
Cemal Yilmaz. © Beeld Werkt

Cemal Yilmaz: Tilburgs schoffie bij PSV

Cemal Yilmaz speelde bij Willem II, PSV en RBC, won de Europa Cup, maar is door het grote publiek vergeten.

Behoudens de doorgewinterde PSV-fan kent vrijwel niemand de man die zaterdag als toeschouwer naar het Philips Stadion komt. Terwijl hij toch de Europa Cup 1 won, samen met Romário in één elftal stond en speelde bij beide clubs die zaterdag op het veld staan: PSV en Willem II. Het bijzondere levensverhaal van Tilburger Cemal Yilmaz (48), al 17 jaar manager bij zorgverzekeraar CZ, leest niet als een jongensboek. Eerder als een verplicht boek voor jonge voetbaltalenten. Hij struikelde over valkuilen, die de jacht op prijzen, roem en rijkdom verstoorden.

Abraham

Nu Abraham nadert, voelt Yilmaz zich sterk, gezegend en evenwichtig. Hij accepteerde dat elk huisje zijn kruisje heeft en koestert na groot leed het leven, waarin hij bijvoorbeeld bij de wedstrijden van Legendary PSV als ex-prof wordt gewaardeerd. Een leven ook waarin hij graag als voetbalcoach zijn steentje wil bijdragen, mits zijn werk het toelaat.

We gaan terug naar 1986. Als 17-jarig jochie maakt Yilmaz voor liefst 250.000 gulden de overstap van Willem II naar het enorm ambitieuze PSV. ,,Nog nooit hadden ze zo veel betaald voor een jonge knaap." Zijn vader was in 1968 naar Nederland gekomen en werkte als leerlooier, de kleine Cemal volgde met zijn moeder in 1970. Hij voetbalt als kind de pannen van het dak en Willem II heeft goud in handen. 

Quote

Nog nooit hadden ze zo veel betaald voor een jonge knaap.

Cemal Yilmaz

,,Ik was 17, een van de grootste talenten van Nederland en verdiende na mijn transfer naar PSV ineens 4.000 gulden per maand. Daarvoor had ik een koelkastcontract van 5.000 gulden per jaar. Laten we zeggen dat ik het niet in de zakken liet branden en er onmiddellijk veel interesses bijkwamen. Nee, geen drugs of toestanden met politie of veel vrouwen. Ik ben nog steeds bij Yvonne, die ik op mijn achttiende heb leren kennen. Wel ging al het geld snel op. Kleding, auto's, uitgaan, allerlei vrienden, fruitautomaten en spelen in de gokhal slurpten de portemonnee leeg." 

Verleidingen

,,Ik was ook te goed voor anderen. Iedereen wilde iets van me en ik kon daar niet mee omgaan. Ik had dat voor moeten zijn, maar ben op dat moment ook zakelijk en privé slecht begeleid. Nu zijn jonge talenten veel meer dan toen kasplantjes in een glazen huis. Wij werden buiten het veld meestal aan ons lot overgelaten. De verleidingen waren toen al groot en gelukkig heb ik ook dankzij Yvonne al het gedoe en de tekenen van verslaving achter me kunnen laten. Ik leefde niet voldoende voor het vak en sliep veel te weinig. Dat heeft me genekt, naast een buikspierblessure. Ik verwijt dat mezelf ook, laat dat duidelijk zijn. Nu ben ik een totaal ander mens geworden, door alles wat ik heb meegemaakt."

,,Destijds was ik hondsbrutaal. Ik ging als tiener met Guus Hiddink minuten in discussie. Ik weet nog dat ik bij een oefenwedstrijd een uitgeschoten bal moest halen in een maïsveld. Daar heb ik met Hiddink een partij over lopen bakkeleien... Terwijl dat er natuurlijk gewoon bij hoorde. Ik voelde me niet minder dan de grote mannen en wilde dat we allemaal ballen zouden halen. Die grote mond was lang mijn kracht, maar ook een zwakte."

Quote

Destijds was ik hondsbrutaal. Ik ging als tiener met Guus Hiddink minuten in discussie.

Cemal Yilmaz

In Stuttgart maakte Yilmaz de Europa Cup 1-winst van PSV in 1988 als speler mee. ,,Ik viel net buiten de wedstrijdselectie, maar was wel onderdeel van de groep en zat samen met John Veldman op de tribune. Onbeschrijflijk. De mooiste tijd in de historie van PSV. Stel je voor dat je nu gewoon bij de groep voor de Champions League-finale hoort. Bijna niet meer voor te stellen." 

Volledig scherm
Hans van Breukelen doelman van PSV houdt de Europa Cup vast tijdens de vreugde van de gewonnen finale tegen Benfica in 1988.

Een echte doorbraak kwam er niet, hoewel Yilmaz af en toe inviel bij PSV. ,,Ik ben naar Turkije vertrokken en vond dat in eerste instantie een hele eer. PSV verkocht me voor 250.000 gulden aan Sariyer, waar Theo Laseroms trainer zou worden. Ze hadden grote plannen en boden me 80.000 euro netto per jaar. In werkelijkheid bleek het een boevennest vol luchtkastelen. Maffia-lui hadden de macht. Ik kreeg mijn eerste en enige maandsalaris in vier valuta handje contantje uitbetaald. D-marken, Ponden, guldens en lires. Daar heb ik verder maar nooit naar gevraagd. Laseroms was er ook niet meer en geld kregen we na een maand niet. Yvonne en ik wilden terug. De dag voor onze vlucht zijn we nog door mensen van de club bedreigd en wilden ze onze paspoorten afpakken. We hadden hen zogenaamd verraden. Gelukkig hebben we doorgezet."

Zijn carrière is dan eigenlijk al deels geknakt. Yilmaz speelt nog vijf jaar bij RBC, is kort actief in België en keert even terug bij Willem II. Daarna traint hij de nodige amateurclubs, laatstelijk Beerse Boys. ,,Dat was wat, om na Sariyer nog aan de bak te komen. Ze wilden nergens aan meewerken. Niks, noppes. Uiteindelijk kon RBC me op de laatste transferdag in 1990 letterlijk om een voor twaalf voor 125.000 gulden vrijkopen. Het was nog voor het Bosman-arrest." Privé heeft hij met zijn levenspartner zoveel voor de kiezen gehad, dat hij de sportieve malaise eenvoudig kan relativeren. ,,In 2006 overleed ons dochtertje. Ze leefde tien jaar met geestelijke en fysieke beperkingen en heeft ons heel veel gegeven. Door haar is alles voor ons anders geworden en koesteren we alle rijkdom in ons leven. Er bleek gelukkig zoveel meer dan geld verdienen met voetbal."

Volledig scherm
Cemal Yilmaz vecht namens RBC een duel uit met een speler van Haarlem, terwijl John van Gastel toekijkt en Christol van Campenhout de goal bewaakt. RBC verloor het treffen op De Luiten op die dag in het vroege voorjaar van 1991 met 2-3.

PSV