Volledig scherm
Rob Peijnenburg, oud speler van PSV en nu rijschoolhouder. NRV heet zijn onderneming. © FotoMeulenhof

Eerst gelukkig bij PSV
en nu in de lesauto

EINDHOVEN - PSV opent vandaag het seizoen bij RKC. Rob Peijnenburg maakte er twintig seizoenen geleden (op 15 maart 1998) zijn debuut bij PSV en speelde al een maand later zijn laatste officiële duel als prof. 

"Ik heb toch maar mooi meegemaakt dat 80.000 mensen me uitfloten", grapt Peijnenburg in de huiskamer van zijn gezinswoning in Meerhoven. De rijschoolhouder leek eind jaren negentig op weg naar een prachtige voetbalcarrière. Hij debuteerde als rechtsback bij PSV in de eredivisie, onder huidig bondscoach Dick Advocaat. Bij en tegen RKC mocht hij in maart 1998 invallen en kwam de nu 39-jarige Peijnenburg terecht in een elftal met onder anderen PSV-coach Phillip Cocu en clubicoon Luc Nilis. 

Seizoenkaart

Nu staat hij op de wachtlijst voor een seizoenkaart. Die betaalt hij zelf en wil hij ook per se zelf betalen. "Ik hoop dat ik er dit jaar bij de kaartverkoop doorkom en ga zeker niet om gratis toegang vragen. Nee, ik hoef geen streepje voor omdat ik ex-speler ben geweest. Dat wil ik absoluut niet. Ik wil niet anders behandeld worden dan andere supporters. Daar voel ik me niet lekker bij. Fan van PSV ben ik nog altijd en ik hou het nieuws ook goed bij."

Doop

Volledig scherm
Dick Advocaat liet Rob Peijnenburg in 1998 debuteren bij PSV. © REUTERS

Samen met zijn vrouw Tanja blikt de vader van twee kinderen nog eens terug op zijn tijd bij PSV. Een maand na zijn officiële doop als betaald voetballer mocht Peijnenburg in een Philips-shirt nog één keer in de nationale competitie meedoen. Zeventig wedstrijdminuten in De Baandert vormden op 22 april 1998 het hoogtepunt én sluitstuk van een ultrakorte loopbaan als prof, na een jaar of negen in de jeugdlopleiding van PSV. "Ja, dat was het dan. Twee keer eredivisie", kijkt hij terug. "Wel heb ik nog een aantal oefenwedstrijden meegedaan, waaronder eentje in Zuid-Amerika (tegen Nacional in Uruguay, red.). Stonden we daar in een keer voor tienduizenden schreeuwende Uruguayanen te spelen. Schitterende ervaring en leuk om op terug te kijken, maar het voelt als een ander deel van mijn leven. Ik denk er echt nooit meer aan. Je kunt in het leven wel de hele tijd terugkijken, maar daar verdien je de kost niet mee. Het heeft voor mij later ook geen deuren geopend en dat hoeft ook helemaal niet. Ik doe nu iets waar ik me heel prettig bij voel en ben er trots op dat ik me als zelfstandige kan redden. Voor een baas werken is niets voor mij en de rijschool paste vanaf het begin perfect bij me. Dat ik misschien wel de meest onbekende PSV'er aller tijden ben? Ik vind het prima"

Afscheid

Volledig scherm
Rob Peijnenburg speelde met onder meer Luc Nilis in een team. © Ton van de Meulenhof

Peijnenburg nam in 1999 al op 22-jarige leeftijd afscheid van PSV en keerde nooit meer terug in het betaald voetbal. "Geen seconde spijt van gehad. Ik kon toen niet bij het eerste blijven en mijn contract wel verlengen voor een plek bij het tweede, maar daar heb ik voor gepast", zegt hij gedecideerd. Niets doet in het huis herinneren aan zijn tijd als voetballer. "Mijn zus heeft van mij destijds het shirt gekregen waarin ik mijn debuut heb gemaakt. Het staat geloof ik ergens bij haar in de garage en ligt een beetje te verstoffen. Een plakboek? Zelf heb ik niets bewaard. Mijn ouders hebben de krantenknipsels wel altijd bijgehouden en dachten dat ik er later enorm van zou balen als alles weggegooid zou zijn. Dat moment heb ik nog niet bereikt. Ik heb het eigenlijk nooit over mijn verleden. Soms vragen mensen wel wat ik vroeger gedaan heb en dan vertel ik dat ik gevoetbald heb. Vragen ze echt door, dan zeg ik meestal wel iets over PSV. Alleen een enkeling herkent me nog. Je moet ze echt met een lampje zoeken. Mijn zoontje van tien zoekt mijn naam wel eens op internet op, maar er staan geen foto's van mij als speler op. Dat is toch wel onvergelijkbaar met nu. Jürgen Locadia woont hier in de buurt en bij hem gaat hij gerust een uur voor het huis staan om te wachten op een handtekening. De PSV'ers zijn momenteel meer echte sterren, hoewel het in onze periode ook wel als iets magisch werd gezien om daar te voetballen. Zelf had ik er toen weinig benul van." 

Pensioen

Volledig scherm
PSV-coach Phillip Cocu speelde bij PSV ook in een duel met Rob Peijnenburg. © Thomas Bakker

Bij PSV vierde Peijnenburg zijn debuut én pensioen als profvoetballer en na nog anderhalf jaar UNA was het helemaal klaar. "Mijn enkel was altijd al een zorgenkindje en ik zou veel te grote risico's nemen als ik nog zou spelen. Liever blijf ik fit voor de kinderen.  Ik had een goed salaris en verdiende toen ongeveer 50.000 gulden bruto per jaar, maar moest na twee jaar trainen en een aantal wedstrijden bij het eerste elftal weer terug naar Jong PSV. Daar had ik geen trek in en dus sloot ik een mooie periode af. Het plezier heb ik buiten het veld teruggevonden in mijn lesauto (zijn onderneming heet NRV ofwel Nieuw Rijden Veldhoven, red.). Voetballen is een heerlijk vak, maar dit ook."

PSV