Volledig scherm
Phillip Cocu, zondag ontslagen bij Fenerbahce. © REUTERS

Phillip Cocu bij Fenerbahçe: een grotere mismatch was nauwelijks denkbaar

Bijna niemand snapte er iets van. De bonzen bij PSV niet, medewerkers van PSV niet, supporters van PSV niet en ook in de rest van Nederland begreep vrijwel geen mens waarom Phillip Cocu afgelopen juni naar Fenerbahçe vertrok. ,,Weet je het echt wel zeker?”, vroeg menigeen de PSV-icoon voor zijn transfer. 

Een paar steekwoorden bij de morgen 48-jarige trainer van PSV? Integer, rustig, stabiel, onverstoorbaar, hoffelijk, geduldig, vasthoudend en duidelijk. Vragen bij een persconferentie van Cocu kon je van tevoren zelf al beantwoorden en de antwoorden strookten altijd met zijn eerdere mededelingen. De dictafoon met zijn verhaal afluisteren was net zo rustgevend als het commentaar van Joop Scheltens bij Ontdek je plekje in de jaren tachtig. 

Wiskundeleraar

Phillip Cocu is iemand die graag over voetbal praat en willig gehoor best tot in detail wil meenemen. Als een geduldige wiskundeleraar kan hij de meest ingewikkelde dingen uitleggen. Voor het amusement is hij absoluut niet geboren, hoewel hij wel degelijk over humor beschikt. ,,Wij waren natuurlijk met angst en beven begonnen”, liet hij zich na het kampioenschap van april dit jaar ontvallen. Een kleine sneer naar Erik ten Hag, die een week voor PSV-Ajax zei dat PSV sowieso wel bang zou zijn voor Ajax. Een van de weinige keren dat Cocu een steekje naar een concurrent uitdeelde. Boos worden? Dat kon Phillip Cocu echt, als we directie en spelers moeten geloven. Op het veld was daar weinig van te zien, zelfs niet op de momenten dat alles tegen zat. Bij Cocu denkt bijna iedereen aan een rustige gentleman, die zijn omgeving met zijn rust voor zich weet te winnen. Iemand die bij PSV potentiële conflicten met een ‘foei’ kon smoren en de eenheid wist te bewaren. 

Niet lang geleden had hij in een interview met AD/Sportwereld gezegd nog jaren bij PSV te kunnen werken. Na het derde kampioenschap in vijf jaar trok hij vier maanden geleden op stel en sprong de deur in Eindhoven achter zich dicht. In elke persconferentie kort daarvoor benadrukte Cocu desgevraagd nog hoe enorm hij het naar zijn zin had in Eindhoven en dat een vertrek niet aan de orde was. Het riep nogal wat vragen op, maar niemand hoefde er volgens de betrokkenen iets achter te zoeken. Cocu was toe aan iets nieuws. 

Ammehoela

Het werd een curieus vertrek naar een club in een competitie die totaal niet matcht met zijn karakter. Tot verbijstering van zijn eigen staf en iedere medewerker van PSV bleek de lokroep van Fenerbahçe overtuigend genoeg om hem tot het zetten van een handtekening te bewegen. Bij PSV werd direct geschakeld en is er eind oktober rust en stabiliteit, met Mark van Bommel als nieuwe sterke man. Bij Fenerbahçe is het momenteel een chaos en restte president Ali Koç weinig anders dan in te grijpen. Hij wilde nieuw beleid gaan voeren. Beleid dat bij Cocu paste. De voormalig PSV-trainer kwam terecht in een interne slangenkuil met muitende stafleden, in een competitie met een cultuur waar bijna geen beleid op te maken is. Lange termijn? Ammehoela. Toch niet in Turkije zeker, waar het fanatisme van de gemiddelde voetbalsupporter toch net wat minder grenzen kent dan in Eindhoven. Daar kon Cocu in februari 2014 Guus Hiddink inschuiven en revancheerde hij zich na een belabberde start zeer knap met overwintering in de Champions League en drie landstitels. In Turkije liet men er zondagavond geen gras over groeien. Vrijwel direct na de ontluisterende nederlaag van ‘Fener’ tegen Ankaragücü kreeg Cocu te horen wat iedereen al hoorde aankomen. Inpakken en wegwezen. Cocu is een ongetwijfeld aardige afkoopsom rijker en een illusie armer. 

PSV