Volledig scherm
Finale Europacup 1 PSV-Benfica 0-0, PSV wint na strafschoppen met 6-5. De beslissende strafschop genomen door Veloso (Benfica) en gestopt door Hans van Breukelen. Neckarstadion, Stuttgart, 25 mei 1988. © ANP

PSV in finale Europacup 1: 'Na 30 jaar zit ticket nog in mijn portemonnee'

Wat een dag!EINDHOVEN - Op 25 mei 1988, morgen dertig jaar geleden, beleefde PSV het hoogtepunt in de clubgeschiedenis. De Eindhovenaren versloegen Benfica in de finale van de Europacup 1. PSV-fans kijken terug op die wedstrijd, de busreis en de fantastische sfeer in Stuttgart.

Ed Cuijpers - Eersel

Het begon al met een kaartje kopen bij Teletours in Waalre. Na lang in de rij te hebben gestaan had ik een kaartje. Samen met een paar vrienden op naar Stuttgart! Daar aangekomen was het één groot feest'. Supporters van Benfica en wij vierden feest en dronken samen een biertje! Op een gegeven moment kwam onze toenmalige voorzitter Jacques Ruts voorbij, helemaal alleen, en hij zag dat het goed was! 

Na de winst terug de bus in naar Eindhoven. Een nacht om nooit te vergeten! De hele nacht door gedronken en uiteindelijk om een een uur of zeven in de ochtend weer terug in Valkenswaard. Destijds stond ik op de L-side. Compleet met een lange haardracht en een bomberjack. En een Heavy broek uiteraard. Toen ik thuis kwam stond mijn moeder onder de douche en heb ik een schaar gepakt en mijn lange manen afgeknipt. Daarna natuurlijk naar de kapper en mezelf een blockhead aan laten meten, en een Madness zonnebril. In de middag begroette ik mijn ouders op het Stratumseind en ik zie mijn moeder mijn vader aanstoten. Wie is die gek die naar ons staat te zwaaien Piet? Dat was ik dus. Later ben ik naar het Stadhuisplein gegaan waar ik al snel aansluiting kreeg bij een groep oudere PSV- supporters uit Valkenswaard. Lekker bier drinken en toen in de fontein gesprongen. Had ik dat maar niet gedaan! Ik kreeg het koud en ben rond 20.30 uur naar huis gegaan want ik had het koud. Later heb ik begrepen dat de rest van de eerder vernoemde groep, zich op slinkse wijze toegang had verschaft tot het Stadhuis. Feestend met de selectie en poserend met de cup met de grote oren. Ik word er nu nog mee geplaagd. Maar toch het is goed zo. Ik had het voor geen goud willen missen. Maar het had zoveel mooier kunnen zijn.

Lonneke van Neerven - Beek en Donk

Een schitterende dag in Stuttgart, waarbij wij pal tussen de Benfica-supporters stonden. Het was echt een supersfeer. We kwamen op donderdagmiddag laat dodelijk vermoeid thuis, snel de auto nog wassen, de volgende dag was namelijk onze bruiloft. Ik had het nooit willen missen.

Marion Teunissen - Neerpelt

Mijn man en ik gingen samen met de PSV-bussen naar Stuttgart. In de bussen zag je alle wedstrijden van PSV voorbijkomen en het was al een feestje op de heenweg! In Stuttgart aangekomen werden we meteen het stadion ingeleid. De sfeer was meteen fantastisch! De wedstrijd was zeer spannend en uiteindelijk kwamen natuurlijk de strafschoppen! Die allerlaatste strafschop... ik durfde niet meer te kijken. Mijn man zei tegen mij:'Je moet kijken! Je krijgt er spijt van als je niet kijkt!' En de strafschop ging erin! Man, man wat een feest in het stadion! We mochten bij het naar buiten gaan nog snel een biertje halve liter pakken en snel de bus weer in! Wat was het een fantastische terugreis! Eenmaal in Eindhoven aangekomen, vroeg in de ochtend, zijn we snel naar huis gereden en ons bedje ingekropen. De dag erna trouwde mijn tweelingzus! Wat waren we moe op de bruiloft! Maar oh zo trots op ons PSV!

Lees verder onder de video.

Pascal Haeren - Veldhoven

Ik was dat jaar, samen met mijn oma, naar alle wedstrijden geweest. In Madrid zelfs nog het journaal gehaald. Maar 'Stuntgard' ben ik nooit meer vergeten. Een hele mooie dag. Ik was net 16 jaar en kreeg van de Portugezen, die heel vrijgevig waren, een slok wijn uit een wijnzak . Mijn eerste alcohol. Maar wat een feest die dag. Op het hoogtepunt van het voetbalvandalisme was dit een verademing. 25-30 duizend mensen uit Eindhoven en ongeveer evenveel uit Lissabon en het was een feest van vriendschap.

Tijdens de wedstrijd stond ik op een staanplaats achter de goal en mijn vader, oma en Tinus zaten op de hoofdtribune. Het was een lange en saaie wedstrijd maar bij de strafschoppen zat ik, samen met velen, knielend op de tribune.  Hopend op het wonder en dat gebeurde nadat de nieuweling Anton Jansen de zesde voor PSV er in had geschoten. In euforie gingen de bussen terug naar Eindhoven waar de volgende dag de selectie op het vliegveld aankwam. Ze zeiden niet veel, maar Lerby was stomdronken met die sjaal om zijn hoofd geknoopt.

Een paar dagen later was er ook nog het feest van de supportersvereniging in het POC en de toenmalige voorzitter van de supportersvereniging liep trots over de bovengalerij. Uiteraard een maand later na bezoeken in Düsseldorf, Hamburg en München met het Nederlands elftal met een heel hoog PSV-gehalte deden we het nog eens dunnetjes over.

Johan van der Els - Helmond

Alles was geweldig die dag, avond en nacht. Het vertrek in colonne naar Stuttgart, die middag feest met de Benfica-supporters in de stad. De wedstrijd was niet erg mooi maar de spanning maakte het zo mooi. De sfeer ,echt alles, alles top. De penalty's heb ik maar voor de helft gekeken. Zo spannend. En toen Hans van Breukelen de penalty van Veloso pakte viel alles op zijn plek. Veel huilende kerels een vrouwen om mij heen, niet normaal. De terugreis was een groot feest. Dit is mijn grootste succes met PSV en ja, ik was erbij.

Lees verder onder de video.

Serge Claes - Veldhoven

Enorme spanning met een fantastische afloop. De hele dag was één groot feest. De Portugezen waren erg sportief. Na de wedstrijd mijn PSV-vlag geruild voor een Portugese vlag. Die heeft nog jaren op mijn slaapkamer gehangen.

Ron Vink - Geldrop

Op het laatste moment kon ik nog kaartjes krijgen voor de wedstrijd. Mijn geluk kon niet op! Ik ben toen samen met iemand op mijn BMW R75 naar Stuttgart gereden met een tent achterop. Natuurlijk wapperden onze PSV-sjaals trots in de wind. Onderweg reden we al toeterend langs auto's. Eenmaal in de stad reden wij richting stadion en we gingen naar onze camping in de buurt. Daar hebben we de tent opgezet tussen de Portugezen. De wedstrijd was niet hoogstaand maar wel superspannend. Wie zou denken dat we uiteindelijk zouden winnen?! Heel ons vak ontplofte zowat toen PSV de strafschoppenserie won! Als in een roes liepen we na de wedstrijd terug naar de camping. Daar wachtte een nieuwe verassing: geen problemen met de Portugezen. Ze gaven ons teleurgesteld een hand!!! Komt dat tegenwoordig nog voor? De herinnering blijft voor altijd in mijn hart. Niemand neemt dat meer van mij af.

Nicole Verhagen - Sint-Oedenrode

Ik liep toen stage als grondstewardess op Eindhoven Airport. Al het personeel moest er vroeg zijn omdat we anders niet meer tussen de supporters door konden komen. Wij stonden als stewardessen onderaan de trap en mochten de bloemen overhandigen. Omdat ik geen blauwe (verplichte kleur) schoenen had, heb ik een paar geleend van een collega. Twee maten te klein maar deze ervaring wilde ik als PSV-fan natuurlijk niet missen.

Carien Lamers - Hapert

Mijn man in Stuttgart in het stadion en ik in m'n uppie hoogzwanger van onze tweede op de bank voor de tv. Wat duurde die wedstrijd lang en wat was ik er graag bij geweest!

Maurits van Hout - Zoetermeer

Met de auto zijn we naar Stuttgart gereden. Bij het stadion aangekomen hing er een mooie sfeer. Alles was rood-wit. Benfica was ook rood-wit. De Portugezen en de Nederlanders dronken door elkaar biertjes in een soort van park. De sfeer was gemoedelijk. Eén helft van het stadion was PSV en de andere helft Benfica. Het stadion was grotendeels niet overdekt, maar dat was prima, want het was redelijk warm.

Tijdens de wedstrijd ging het op en neer dan schreeuwden de PSV-supporters de ploeg naar voren, dan weer Benfica. In schril contrast tot de wedstrijd want die leek nergens op. Ik kan me volgens mij nog een schot van Vanenburg herinneren, meer niet. De strafschoppenserie was zenuwslopend, maar uiteindelijk wonnen we en vloog iedereen elkaar in de armen. Op dat moment waren we niet allemaal voor onszelf in het stadion, maar waren we allemaal Eindhovenaren. Later sprak ik zelfs mensen in de kroeg die het erover hadden. Als je daar was geweest telde je mee! Een soort van niet afgesproken band voor het leven. Na afloop reden we terug en zagen we dat de benzinestations compleet leeggeroofd werden door de Portugezen die in hun vaak oude barreltjes ook terugreden. Ze waren teleurgesteld, maar waren wel sportief. Diep in de nacht waren we thuis. Ik keek de samenvatting nog even terug op de video en viel in slaap. Dit namen ze ons niet meer af!

Wim Bannink - Veldhoven

Goede sfeer onderling met de Portugese supporters, prima weertje een een draak van een wedstrijd ... maar wel spannend !

Huub Gerlings - Valkenswaard

Een jaar met ups en downs. Mijn vader stierf in maart dat jaar. Ik was toen 21 jaar. Maar ook het jaar van Oranje en ons PSV. Ik was erbij samen met collega's. Super gezellig geweest met de Portugezen in Stuttgart zelf. En dan de wedstrijd: penalty’s moesten de beslissing brengen en ik weet nog dat een collega het niet kon aanzien van de spanning. Hij keek de penaltyreeks niet af en is naar beneden  gegaan. Die nacht onderweg naar huis met de bussen. Vergeet dat nooit meer!

Frans Vogels - Eindhoven

Mijn herinnering is een prachtige dag zonder enige wanklank. Op de tribune een spannende wedstrijd omdat het 0-0 bleef. Uiteindelijk tijdens de penalty's werd me de spanning te veel en zei ik tegen mijn buurman, terwijl ik een foto nam, dat dit de eindstand werd. Ik heb een foto van het scorebord en je ziet de speler van Benfica naar de goal lopen om de strafschop te nemen, die hij mist. Daarna 3 dagen feest.

Jeroen Loohuis - Best

Ik ging voor de allereerste keer naar een uitwedstrijd. Dan ook nog eens in Stuttgart en ik reed met vrienden mee. In een Opel kadett GSI reden we over de Duitse autobahn naar Stuttgart en bleven de hele dag in de stad. Goede sfeer, grote potten bier en dan 's avonds eindelijk die langverwachte wedstrijd. Die was vol spanning, maar niet om aan te zien. De spelers van Benfica leken over elke grasspriet te kunnen struikelen en wilden maar niet voetballen en PSV was niet bij machte om het tij te keren. Ik meen me te herinneren dat de wedstrijd zich bijna alleen op het middenveld afspeelde, maar ik kan me vergissen. Het team van PSV, met sterren als Ronald Koeman, Sören Lerby, Gerald Vanenburg, Ivan Nielsen, Eric Gerets en niet te vergeten Hans van Breukelen. Toen Van Breukelen na de 0-0 en verlenging zonder doelpunten de bewuste strafschop in de strafschoppenserie stopte, vooraf met een gebaar, dat hij wel in het oog had welke hoek de speler van Benfica zou schieten, ontplofte het stadion. Nog nooit had ik zo'n grote videoschermen gezien, waarop Freddy Mercury in koningmantel verscheen en 'We are the champions' door de geluidsboxen schalde. Ik kon wel janken, maar om mij heen gebeurde dat ook daadwerkelijk. Een oudere, mij totaal onbekende man, van een jaar of 60, viel mij in de armen en snikte: Dit maak ik nooit meer mee, wat mooi! Ik zal het nooit meer vergeten, wat een belevenis. Daarna in de Opel terug naar Nederland, om uitgeput thuis in bed te vallen.

Astrid Tijssen - Hapert

We hadden een oude witte Ducato-bus gehuurd en vertrokken naar Stuttgart. Dat wil zeggen: ik, als enige vrouw, met vriend, zwagers, en nog twee vrienden. Genoeg chauffeurs dus! Bij aankomst troffen we veel bekenden die ook waren afgereisd. Na bier, worst met 'Sauerkraut' en gezang op naar het stadion. Na een spannende wedstrijd die mooi genoeg in het voordeel van PSV eindigde, was de buit binnen. Na afloop vroeg een oude Portugese man of ik mijn PSV-petje tegen dat van hem wilde ruilen. Dat was zo aandoenlijk en heb met hem geruild. Het was voor mij makkelijker om aan een PSV petje te komen dan eentje van Benfica.

Lau Bekkers - Waalre

Mijn huidige vrouw Dianne, toen vriendin, heeft in haar leven één professionele wedstrijd gezien. 1!!! En wel deze finale. Haar voetbalervaring is uitsluitend op het allerhoogste podium.

Willie Hendriks - Helmond

Heerlijke busreis naar Stuttgart waar ik nog dikwijls aan terug gedacht heb. In de bus nog maar eens lekker de strafschoppenserie de revue laten passeren natuurlijk. Want waren we die verloren dan had de terugreis ettelijke uren langer geduurd.

Han Wijn - Eindhoven

Na 30 jaar nog elke dag het toegangsticket in mijn portemonnee als een soort amulet! Is er nooit uit geweest! Zou dat het geheim geweest zijn achter 29 april 2007 en 8 mei 2016?

Jeroen - Zoetermeer

Thuis gekeken op TV, wat een geweldige wedstrijd sensationeel!

Marco Binnekamp - Helmond

Omdat ik geboren ben in 1987 heb ik het uiteraard niet bewust meegemaakt. Mijn peetoom heeft in de jaren '80 echter alles van PSV wat op televisie kwam opgenomen op videoband en het seizoen '87/'88 heb ik in eind jaren '90 uiteindelijk toch kunnen zien. Met name de Europese wedstrijden, omdat die volledig werden uitgezonden. Er was destijds ook een videoband uitgegeven met de samenvattingen van al die wedstrijden. Die had ik zo vaak gezien dat ik als klein jochie direct de uitslag kon opnoemen de doelpuntenmakers als je tegen mij de naam van een club zei. 

In dat seizoen 98/99 was er in de winterstop een zaalvoetbaltoernooi in het Indoorsportcentrum in Eindhoven waar veel Nederlandse en Duitse teams aan meededen. Naast uiteraard PSV deed ook 1860 München mee, waar op dat moment Gerald Vanenburg speelde. Voor mij natuurlijk de ideale kans om een handtekening te kunnen krijgen van een van de helden uit 1988. Toen de spelers van 1860 München bezig waren met hun warming-up ben ik op de tribune naar beneden gegaan en ben daar gaan zitten. Ik heb 15 minuten gekeken, maar geen Gerald Vanenburg, waardoor ik baalde dat ik die handtekening niet had. Toen een week later mijn oom zijn verjaardag vierde, vroeg hij of ik de handtekening van Vanenburg mooi vond. Toen ik zei dat ik Vanenburg helemaal niet gezien had, schoot hij in de lach. Terwijl ik de hele tijd naar links aan het kijken was naar de spelers van 1860 München was Vanenburg rechts van mij naast mij gaan zitten, omdat hij geblesseerd was en daarom niet meespeelde.

Patrick van Weert - Boxtel

Van jongensdroom tot jeugdtrauma. Wat heb ik als 8-jarig jongetje zitten zweten tussen mijn vader en moeder in het stadion tijdens PSV - Real Madrid. Zou dit goed blijven gaan en zouden we het redden tegen Hugo Sanchez en zijn ploeggenoten om de finale te halen? Maar jawel, het lukte! Op naar het hoogtepunt uit de clubgeschiedenis.

Mijn vader heeft urenlang in de rij gestaan om voor hem en mij een kaartje voor de finale in Stuttgart te bemachtigen. En het was zowaar gelukt, ik was de koning te rijk dat ik met mijn vader mee mocht naar het toenmalige Neckar Stadion in Stuttgart om onze jongens te steunen op weg naar de mooiste clubprijs die te bemachtigen is. De finale was toen echter nog op woensdag en we zouden uiteraard al 's ochtends moeten vertrekken met de PSV-bussen. Ik was 8 jaar en zat in groep 4 van de basisschool en moest die ochtend dus eigenlijk naar school. Eerlijk als mijn ouders waren gingen zij naar de schooldirectie met het verzoek om een ochtend vrij te krijgen, zodat ik op tijd mee naar Duitsland zou kunnen vertrekken. Een formaliteit, dacht ik, maar niets was minder waar. Mijn moeder kwam thuis met de boodschap dat ik geen vrij kreeg en dat ik dus niet mee mocht naar PSV - Benfica. Ik dacht eerst dat ze een grapje met me wilde uithalen, maar al snel werd me duidelijk dat dat niet het geval was. Ik snapte er niets van en barstte in tranen uit. De argumenten van de schooldirectie waarom ik niet mee zou mogen en waarom ze geen uitzondering konden maken hielpen daar niet bij. Tot woede van mijn, anders zo rustige, moeder werd er een beetje lacherig over gedaan en kreeg ze de boodschap mee dat ze beter had kunnen liegen en zeggen dat ik ziek was.

Op woensdag 25 mei 1988 heb ik met tranen in mijn ogen mijn vader uit staan zwaaien en hem gezegd dat hij om het goed te maken wel met de Europa Cup thuis moest komen! Die avond heb ik vol spanning met mijn moeder op de bank gezeten om laat op de avond toch een vreugdedans te kunnen maken nadat Hans van Breukelen de strafschop van Veloso had gestopt. Het hoogtepunt van de clubgeschiedenis van ONS PSV was een feit. 

Elke 25 mei komen die herinneringen weer naar boven en tot de dag van vandaag heb ik gemengde gevoelens als die schitterende beelden vanuit het bloedhete Stuttgart weer langs komen. Enerzijds kippenvel omdat we het toch maar mooi geflikt hebben, maar anderzijds de wetenschap dat ik er bij had kunnen zijn, nota bene een kaartje had, maar er uiteindelijk niet bij was. En daarnaast het besef dat ik zo'n moment, gezien de huidige verhoudingen in Europa, waarschijnlijk nooit meer mee zal maken. Ik besef uiteraard dat er vele ergere zaken zijn in het leven dan het missen van een voetbalwedstrijd, maar het doet nog steeds pijn. 2 jaar later moest PSV het in Istanboel opnemen tegen Besiktas. Ik was toen ziek! En er volgden nog vele mooie reizen met ons clubje door Europa.

Jacques Ruts - Eindhoven

Als herinnering enkele zelf gemaakte foto's vóór en na de wedsstrijd onder meer in het vliegtuig terug naar Eindhoven, aankomst in Eindhoven en viering bij de Karpendonkse Hoeve direct na aankomst.

Marc Jansen - Eindhoven

Ik was erbij en kan me sommige gebeurtenissen voor, tijdens en na de wedstrijd nog heel goed herinneren. Een van de dingen die me is bijgebleven is dat we met een paar honderd supporters tegelijk de McDonald's betraden voor de wedstrijd na een urenlange busreis vanuit Eindhoven en men in plaats van hamburgers toen 'Vanenburgers' bestelden. Het personeel keek in eerste instantie heel raar op maar nadat echt iedereen ook om Vanenburgers riepen ging het personeel helemaal los en schreeuwden ook zij naar de keuken 'Drei Vanenburgers, noch zwei Vanenburgers etc.'. Echt heel komisch dat een sterspeler van PSV zijn naam had verbonden aan een McDonald's hamburger!! Nog steeds als ik nu een McDonald's bezoek en op de menu kaart kijk, moet ik aan de 'Vanenburger' denken!

Hans van den Wildenberg - Waalre

Ik ben met zeven collega's, van het Eindhovens Dagblad, op werkbezoek in Stuttgart geweest. Onze taak was om aan het stadion een extra editie van het ED uit te delen. Onze chef Rinie Vorstenbosch had dat zo geregeld. Als FC Eindhoven- supporter, nu al 70 jaar, viel het best mee om tussen de PSV'ers te bivakkeren. Dinsdag weg, woensdag wedstrijd, donderdag terug. Hotel, eten, drinken, je moet soms ergens je principes laten varen. Het was één groot FEEST!!!!

Johan van der Linden - Deurne

Ik was erbij en het was mijn 28e verjaardag. Twee dingen zijn me bijgebleven. Ten eerste het lied dat we in het stadion zongen over Diamantino: 'Tis gebeurd, tis gebeurd, hij heeft zijn kniebanden gescheurd, Diamantino, Diamantino.' En ten tweede: de generale repetitie van de Duitse politie voor het aanstaande EK. Wij werden door agenten met camera gefilmd. Ze stonden 25 meter van elkaar rond het veld te filmen toen net voor de aftrap de beelden van de winnende goal van WK-finale van 1974 getoond werden. Pure provocatie, dat was het. Op 21 juni hebben we wraak genomen Hamburg, Nederland- Duitsland 2-1.

Marcel van de Laar - Klimmen

Ik was 19 jaar en wist dat deze dag in 1988 de finale zou zijn en dat ik vol spanning voor de tv zou gaan zitten. Maar vroeg in de ochtend maakte mijn vader mij wakker en vertelde mij: 'Snel opstaan, we gaan naar Stuttgart'. Mijn pa, geen PSV-fan trouwens, verraste mij volkomen maar dat liet ik me geen twee keer zeggen. Eenmaal onderweg werd nog een vriend opgehaald en toen vroeg ik mij af 'Heej, hebben wij überhaupt tickets?' 'Nee', zei mijn vader, 'dat regelen we ter plekke wel.'  Eenmaal aangekomen in Stuttgart vertoefden wij in de nabijheid van het stadion en jawel diverse Duitsers verkochten hun kaartje. Toen we de kaarten binnen hadden, was het snel een hapje eten en toen het stadion in. We hadden een prima plek, lange zijde hoofdtribune ter hoogte van de penaltyreeks. Na een matige wedstrijd, maar wel vol spanning voor mij, moesten uiteindelijk penalty's uitkomst gaan brengen. Ik durfde amper te kijken maar toen 'onze Hans' die laatste pingel pakte ... jemig wat een uitzinnige vreugde op de tribunes en het veld. Het was genieten met een grote G zoals Guus zou zeggen en achteraf was het nog lang gezellig. Eerst in de stad en vervolgens op de terugreis in de auto. A day I will never forget ?? #dankpap #dankpsv

John van der Els - Helmond

Ik was daar ook bij. 's Middags in Stuttgart een feestje gevierd met de de Benfica- fans. Op tijd weer naar het stadion. Er was echt een Europacup sfeertje te voelen in je oren.

Gerrit Cleven - Valkenswaard

Het stadion was een atletiekstadion met eerst een atletiekbaan en dan een erg flauw oplopende tribune. Daardoor was de andere kant van het veld wel erg ver weg. We stonden achter een goal. Verder was het tijdens de strafschoppenserie erg spannend. Ook nadien liepen we als Eindhovenaren samen omarmd met mensen uit Lissabon gezamenlijk over straat. Wij troostend. Goede sfeer en een mooie prijs mee naar Eindhoven!

Ton Van Heugten - Someren

Dit was een dag om nooit te vergeten. Gezellig met een paar fans van Benfica samen lolmaken. En dan ook nog de cup met de grote oren winnen. Kei mooi.

Ronnie van Leeuwen - Waalre

's Ochtends eindexamen wiskunde gemaakt op het Hertog Jan College. Vrienden stonden buiten ongeduldig met de auto klaar met vlaggen en sjaals. Snel examen afgemaakt, in de auto en naar Stuttgart. Mooi op tijd om DE wedstrijd bij te wonen. Cup binnen en ... geslaagd met een 8 voor wiskunde ! Dag erna net fit genoeg om de huldiging bij te wonen.

Cor Verhoeven - Helmond

Wij gingen met de bus van hvv Helmond naar Stuttgart. Wij waren zelf met vijf vrienden. Prachtige dag gehad, schitterend weer en een gemoedelijke sfeer met de fans van Benfica. De wedstrijd zelf viel tegen. Heb nog steeds een seizoenskaart.

Mark Hoevenaars - Valkenswaard

Met drie maten in een oude Colt er naar toe gereden. Veel gezelligheid in de stad, saaie wedstrijd. Maar wel de cup te pakken. Geslapen op parkeerterrein ergens in Stuttgart. Halverwege de nacht weer terug, bekaf, maar nooit willen missen!

Leo Muijtjens - Bergeijk

Ik ging zonder kaartje vanuit Fulda, waar ik toen werkzaam was, met de auto naar Stuttgart.Daar trof ik mijn nicht aan met kaartjes, dus kon ik toch de wedstrijd zien. Wat een mazzel was dat. De rest werd een onvergetelijke avond.

Lees verder onder de video.

Peter van de Voort - Someren

De mega-lange rij met tourbussen richting Stuttgart was indrukwekkend. Prachtig weer was het die dag en eentje om nooit te vergeten.

Cor Schrama - Deurne

De grote rijen bussen die uit Eindhoven vertrokken en dat er op de stoelen voor ons twee jonge jongens zaten van rond de 16 jaar die een sporttas vol blikken bier bij zich hadden. Aangekomen in Stuttgart lagen ze hun roes uit te slapen en hebben niets van de wedstrijd gezien. Ook de omgang met de Portugese fans maakte op mij veel indruk. Je verstaat elkaar niet, maar dat mocht de pret niet drukken. De laatste penalty heb ik niet gezien, ik durfde niet te kijken

Hugo van Nisselrooij - Nuenen

Met de auto naar Stuttgart. Onderweg hingen de PSV-supporters bij de benzinepompen over de vangrail, zwaaiend naar de voorbij toeterende andere PSV-supporters. Onvergetelijk!

Pieter van Hemert - Eindhoven

Ik was niet bij de wedstrijd omdat wij aan het verhuizen waren. 's Avonds op tijd klaar in ons nieuwe huis op De Jonghlaan, 150 meter van t stadion af. Mooi was dat ik 's morgens als een van de eerste een tshirt heb gekocht met de Europacup 1 erop.

Hans Verbael - Heeze

Ik was daar bij! Het hele seizoen was spannend en we durfden er eigenlijk niet over te praten ... de finale! Die kwam er toch en de sfeer in Stuttgart was fantastisch. Samen met de Portugese supporters maakten we er een enorm feest van. Natuurlijk wilde je dat je eigen ploeg zou winnen, maar meermaals werd ook onderling tegen elkaar uitgesproken dat de deelname aan de finale al een enorme overwinning was. Met veel bussen werd de reis ondernomen en in Stuttgart zagen we veel Portugezen waarvan ik me nog kan herinneren dat er zelfs een oude Citroen Traction Avant uit Portugal was gekomen. Geweldig, wat een bijzondere herinnering moet dat voor die supporters zijn geweest. Samen met twee vrienden (Hugo en Anton) liepen we door de stad heen en werd er door de vele supporters gezongen en geproost op een goede afloop. 

De wedstrijd zelf was bloedstollend. Ik weet dat ik soms hele delen niet keek vanwege de spanning totdat de strafschoppenserie kwam. Als we nu zouden verliezen dan kunnen we het niemand kwalijk nemen was de gedachte. Het is een loterij... Echter, Hans van Breukelen dacht daar anders over. Hij had zijn huiswerk goed gedaan en werd de held van de avond en voor ons als PSV supporter een finale om nooit meer te vergeten. Het provincieclubje snoerde iedereen de mond. Moe maar voldaan keerden we huiswaarts waarbij de chauffeur de weg meerdere malen kwijt raakte. Het kon ons niet deren. Missie geslaagd!

Richard Brouwers - Nuenen

Ik was dat jaar bijna overal mee uit geweest. Heb kranten uit Madrid nog als goed is en dus ook naar de finale. Met mijn vader met de bus naar Stuttgart. Het was lekker weer en heel gezellig in Stuttgart op de terrasjes, ook met de Benfica-fans. Daarna naar het stadion: één groot feest. Ik kan me nog goed herinneren dat bij de paaltjes het zowat stil was en iedereen een andere kant op keek. En daarna een groot feest ook op Stratumseind toen we thuiskwamen.

Erik Bellemakers - Deurne

Een voorbeeld hoe supporters van beide partijen met elkaar om kunnen gaan. In Stuttgart de hele dag samen met Benfica-supporters gefeest en gelachen. Samen richting stadion. Wat een feest zeg. Zo ook na de wedstrijd. Het was een geweldige ervaring met natuurlijk het toefje op de taart met de EuropaPSVcup.

Monique Dielemans - Eindhoven

Ik had van mijn ouders toestemming om te spijbelen. Zo kon ik naar deze wedstrijd want dat zou ik nooit meer meemaken. Ben bang dat ze gelijk hebben gehad. En heel mooi: na die week mocht iedereen die daar naar toe was geweest het gemiste proefwerk inhalen.

Rob van Leeuwen - Budel

Net 15 jaar en mijn eerste Europese uitwedstrijd . Met de bus vanuit Budel vroeg naar Stuttgart en daarna in de stad een gigantisch feest. Op den duur in kroegen geen glazen meer te krijgen dus bloemen uit de vazen en hieruit drinken. Wedstrijd was voor de buitenstaander misschien saai maar de enorme spanning die ik als supporter had, is niet te omschrijven. Een examen of een andere plechtigheid in je leven is dan 'peanuts'. De ontlading was enorm en na de terugreis naar die geweldig stad zoals het nu nog steeds is was ook top! 15 jaar en dan dit al bewust zo meemaken. Ongelooflijk mooi!

John Bos - Waalre

De saamhorigheid tussen de PSV- en Benfica supporters. 1 Een geweldig feest. De wedstrijd was oersaai maar door de spanning en gezelligheid was het een dag om nooit te vergeten.

Paul Vloet - Oss

Geweldige sfeer onderweg van Oss naar Eindhoven. In mijn beleving stonden bij iedere 'Ausfahrt' in Duitsland PSV-supporters feest te vieren op de heenweg. Saamhorigheid ten top.

Roland Stoppelenburg - Eindhoven

Ik heb na de wedstrijd een sjaaltje geruild met een Portugees die mij feliciteerde met de overwinning. Dit sjaaltje heb ik nog steeds als aandenken aan deze wedstrijd.

Jan Willem Mulkens - Helmond

Voorpret begon met het buiten overnachten bij het PSV-stadion voor de kaartverkoop. Moest toch zeker een ticket hebben. Maar wel gelachen die nacht. Ze kwamen zelfs frikandellen brengen s'nachts.

Harvey Van Neerven - Deurne

Vroeg uit de veren. Geloof destijds kaarten gekocht bij Willy de Kruiff in Waalre. Opstapplaats was bij de kunstijsbaan in Eindhoven, meen ik me te herinneren. Een busnummer toegewezen gekregen, maar helaas was onze bus er niet. Alle bussen weg met de supporters erin. Tot op de dag van vandaag weet ik niet waarom onze bus er niet was. Men heeft toen een extra bus laten komen met een chauffeur die ook al eens gereden had die dag. Onderweg mochten we van de Duitse politie alleen op een gewone parkeerplaats stoppen zonder bv. tankstation. Veel te laat in Stuttgart maar toch maar even wat kroegen zoeken, terug richting stadion nog even met een Portugees een sjaaltje geruild en eigenlijk een van de slechtste wedstrijden ooit gezien. Weinig kansen en ook nog een vervelende verlenging ook. Gelukkig met penalty’s gewonnen waardoor de terugreis ondanks de vermoeidheid toch enigszins aangenaam was. Wel iets om nooooiiit meer te vergeten.

ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

PSV