Volledig scherm
PREMIUM
Suzanne Vega in Einstein on the Beach. © Maxime Fauconnier

Opera Philip Glass komt binnen als een massief blok

RecensieEen opera als geen ander. Zo mag je Einstein on the Beach van Philip Glass gerust noemen. Geen clichématig klef verhaaltje in aria’s en duetten, maar een koor dat notennamen en cijfers zingt, vaak in onnavolgbaar hoog tempo en moordende afwisseling. Daarachter elektronische orgels die de snelheid nog opdrijven met pompende baslijnen en hoog wervelende slingers van tonen. Als rustpunt dienen kalm voorgedragen teksten.

De uitvoering van deze eerste opera van Glass gisteren in het Muziekgebouw was een belevenis, een massieve, monumentale monoliet die in ruim drie uur razend aan je voorbijtrok. Sommige bezoekers werd het te veel. Die haakten tussendoor hoofdschuddend af. Maar je hoorde ook van mensen die hemel en aarde bewogen hadden om het mee te maken.