Volledig scherm
Nannie (links) en Toesja Schäfer. © Dave Hendriks - Foto Meulenhof

Woonwagenkamp van zussen Toesja en Nannie Schäfer in Son mag blijven: 'Blij met een bittere nasmaak'

SON EN BREUGEL - Toesja en Nannie Schäfer zijn blij dat hun woonwagenkamp na jaren weer in ere wordt hersteld. ,,Maar we voelen ons ook beschadigd. Ze hebben onze cultuur geschonden."

De Facebookberichten stromen deze dagen in hoog tempo binnen bij Toesja en Nannie Schäfer. Na jaren getouwtrek besluit de gemeenteraad van Son en Breugel aanstaande donderdag definitief dat hun woonwagenkamp in ere wordt hersteld. Het is dan slechts een hamerstuk: alle partijen zijn het al eens dat terugdraaien van het Sonse uitsterfbeleid de enige optie is. ,,Dit gaat natuurlijk ook rond op andere kampen", vertelt Toesja. ,,We kunnen natuurlijk niet iedereen helpen; we zijn blij dat onze strijd voorbij is." Maar haar advies aan alle woonwagenbewoners die in hetzelfde schuitje schuitje zitten, is duidelijk. ,,Ga naar het College voor de Rechten van de Mens en vertel je verhaal."

Bejaardenhuis

Quote

Dit beleid maakt families kapot.

Nannie Schäfer

De strijd tegen de gemeente en woningcorporatie 'Thuis heeft de afgelopen jaren veel van de zussen gevergd. ,,We willen een toekomst voor onszelf en onze kinderen", vertelt Nannie. ,,In onze cultuur betekent dat dat we hier bij elkaar willen blijven wonen. De ouderen naar een bejaardenhuis, dat is er bij ons niet bij. Wij willen hier met de hele familie samenleven." Maar omdat alle acht standplaatsen om de wagens van de zussen heen werden ontmanteld, ging dat niet meer. ,,Toen er hier een wagen leeg kwam te staan, wilde mijn dochter net het huis uit. Maar die standplaats was binnen een week opgedoekt. Ze is met haar vriend in een stenen woning gegaan. Daar kon ze niet aarden en haar relatie is stukgelopen. Dit beleid maakt families kapot." Haar dochter woont nu weer bij haar, met Nannies vijf jaar oude kleinkind. De andere kinderen hebben het kamp verlaten, noodgedwongen. ,,Want wij dwingen onze kinderen niet, hè...", benadrukt Toesja. ,,Als ze zelf in een rijtjeshuis willen wonen: prima, dan is het hun keuze."

Hoewel de gemeente nu een vrij ruiterlijke ommezwaai lijkt te maken, voelt dat voor de zussen niet zo. ,,Ze doen het omdat het moet en omdat ze het anders verliezen bij de rechter. Maar niet om wie wij als mensen zijn." Toesja sprak onlangs in bij een commissievergadering. ,,Ik heb er nog geen sorry gehoord. Terwijl dit zo veel impact op ons heeft gehad." 

ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement