Volledig scherm
Mia van Rooij en haar zoon Stan kunnen moeilijk de Hutdijk op met hun scootmobielen. © FotoMeulenhof

In het pikdonker hobbelen naar Hut van Mie Pils in Aalst

AALST - De bewoners van de Leenderweg in Aalst vragen al jarenlang om een betere straat en om verlichting ervan.

Al sinds jaar en dag is het zandpad naar de Hut van Mie Pils, de Hutdijk, een lastige hobbel om te nemen. Dat geldt voor de bewoners die in het buitengebied van Aalst aan de Leenderweg wonen, maar ook voor het verkeer dat naar het Meeuwven en de Hut van Mie Pils wil. Het grootste gedeelte van het jaar zit de Hutdijk vol met gaten. In het najaar lopen deze vol met water en in de zomer ziet een belangrijk deel van het bos, net als de tuinen van de huizen in de aangrenzende straten, grijs van het stof.

Ook het feit dat het pad, duizend meter lang, niet of nauwelijks wordt verlicht, zorgt voor een gevoel van onveiligheid bij de weggebruikers. Sterker, er zijn al wat fietsers gevallen over boomstronken op het fietspad die in het donker niet zichtbaar zijn. Sinds 2017 is een bewonersdelegatie in gesprek met de gemeente over de situatie. In 2018 leidde dit tot het indienen van een burgerinitiatief. Er is gevraagd om een betere weg, verlichting, fatsoenlijk werkend internet en parkeergelegenheid.

Facebookpagina

Ondanks toezeggingen is er, behoudens het provisorisch ‘schaven’ van het wegdek, nog niets veranderd, vinden de initiatiefnemers. Zo zou in januari de verlichting worden aangepakt, maar dat is nog niet gebeurd. Inmiddels is een Facebookpagina gemaakt en de problematiek wereldkundig. De pagina wordt massaal geliket.

Volledig scherm
De pikdonkere Hutdijk in Aalst vol met gaten. © Karin van Berkel

,,Als we zwijgen gebeurt er sowieso niets”, vindt Mia van Rooij (79), die al 42 jaar aan de Leenderweg woont. Ze is afhankelijk van haar scootmobiel, maar deze staat al een tijdje stil. Mia rijdt zich namelijk steeds vast in het modderige of zanderige fietspad voor haar woning. Ze komt in haar eentje de deur niet meer uit en voelt zich afhankelijk en ook wat eenzaam. Sinds haar echtgenoot een half jaar geleden overleed, komt zoon Stan (58) dagelijks bij zijn moeder op koffie. Maar hij doet ook de boodschappen en begeleidt haar naar waar ze maar wil. ,,Ik ben ons moeders benen”, vertelt de Eindhovenaar, die zelf ook afhankelijk is van speciaal vervoer. Maar ook hij zit geregeld vast, wanneer hij de gaten in het wegdek moet ontwijken. Zijn scootmobiel moest al eens met een tractor uit de sloot worden getrokken.

Banden lek

Bij buurvrouw Gerda Mertens gingen de remschijven kapot en buurtbewoonster Susan de Keizer rijdt de banden van haar auto geregeld lek op het pad waar zand gemengd is met oud schroot. De Keizer begeleidde deze winter haar dochter, die met de fiets naar school gaat, met het groot licht van haar auto naar het einde van het pikdonkere zandpad. Mertens: ,,Overal in het dorp worden lantaarnpalen vervangen; kunnen ze er niet een paar, die wél werken, aan het pad plaatsen? We hebben hier zo’n mooi stukje natuur, maar dat moet wel bereikbaar zijn.”

Volgens wethouder Uijlenhoet zou de verlichting zijn aangepakt. Ook wil de gemeente best nadenken over iets als een Natuurpoort en parkeergelegenheid; de bewoners rennen echter wat harder dan de gemeente en kiezen voor de aanpak van weg en verlichting.

Volledig scherm
Een grote periode van het jaar - wanneer het heeft geregend - ziet de Hutdijk in Aalst er uit als op de foto. © Karin Van Berkel