Volledig scherm
Mieke Jansen-Linders is klaar voor haar honderdste verjaardag, donderdag. © FotoMeulenhof

Mieke Jansen-Linders uit Valkenswaard wordt 100: ‘Maar ik voel me maar 80 jaar'

VALKENSWAARD - Donderdag wordt Mieke Jansen-Linders honderd. Ze krijgt van de gemeente een zitbankje aangeboden. Maar ze kijkt vooral uit naar een advocaatje met slagroom.

Ondanks haar hoge leeftijd geniet Mieke Jansen-Linders uit Valkenswaard nog van tal van kleine zaken. Ook kijkt ze vol trots terug op bijzondere gebeurtenissen uit haar leven. En enige ijdelheid kan haar niet ontzegd worden als ze door dochter Marijke Timmermans-Jansen verzocht wordt vanwege de warmte haar vest maar uit te trekken. De eeuwling is gedecideerd: ,,Neen, want ik heb niet mijn mooiste blouse aan."

Dat ze nog eens ooit tot de club van honderdjarigen zou gaan behoren, had ze niet verwacht. ,,Ik voel me ook pas tachtig." Mieke Jansen-Linders krijgt vanwege haar honderdste verjaardag vandaag een zitbankje aangeboden van burgemeester Anton Ederveen. Het wordt geplaatst vlakbij haar vroegere aanleunwoning direct grenzend aan haar huidige woonstek zorgcentrum Taxandria.

Mieke Jansen-Linders is geboren in Sint Hubert, bij Mill, en woont vanaf haar veertiende in Valkenswaard. In 1940 is ze daar getrouwd. Het echpaar kreeg vier kinderen. In 1984 werd ze weduwe. Daarna verloor ze kort na elkaar ook nog twee van haar kinderen, beiden midden vijftigers. Dochter Marijke verwoordt de gevoelens van haar moeder: ,,Drie van je naasten verliezen is niet gering. De verwerking was voor moeder erg moeilijk."

Mieke Jansen heeft zich in haar leven erg ingezet in het vooruit helpen van anderen. Ook stond ze lang achter de bar van de Jagthoorn , de ontmoetingsplek voor zorgbehoevenden van Taxandria. Gesteund door haar dochter, zelf woonachtig in Zuid-Frankrijk, overziet Mieke Jansen haar leven. Ze spreekt met trots over haar periode van toneelspelen en haar danskwaliteiten. Haar ogen beginnen voluit te glinsteren: ,,Heerlijk, die paso doble en de tango. Zelfs als je die alleen uitvoert is het fijn."

De vele gedachten aan Zuid-Frankrijk zorgen voor een brede glimlach. Jarenlang reed ze, zelf achter het stuur, enkele keren per jaar met de auto op en neer. Later ging ze met de bus en het vliegtuig. Het was genieten, ook van de Franse rode wijn. ,,Die heb ik daar leren drinken. Hier geniet ik vooral van een advocaatje met slagroom. Daarvan neem ik ook donderdag wel eentje."