Volledig scherm
Gemeenteraadsleden in Waalre zijn te weinig zichtbaar, zo valt te lezen in een kritisch rapport van de Waalrese rekenkamercommissie. © ANP

Raad Waalre is in zichzelf gekeerd

AnalyseWAALRE - Doen de raadsleden van Waalre hun werk voor de lokale samenleving of zitten ze vooral voor zichzelf in de gemeenteraad? Die vraag dringt zich op na een snoeihard rapport van de rekenkamercommissie, die oordeelde dat de raadsleden onzichtbaar zijn voor de inwoners van Waalre.

'Ze zijn te weinig zichtbaar. Alleen kort voor de verkiezingen hoor je iets van hen.' Een keiharde tik op de vingers voor iedere volksvertegenwoordiger. Het gebeurde in Waalre, waar de rekenkamercommissie hard oordeelde over de gemeenteraad.

Uit het rapport van de onafhankelijke onderzoekscommissie ontstaat een beeld van een in zichzelf gekeerde gemeenteraad, die veel tijd besteedt in het gemeentehuis, maar weinig tijd in het dorp doorbrengt. Uit de gesprekken concluderen de onderzoekers dat er een beeld is ontstaan van raadsleden die 'geen grote bekendheid genieten in het dorp en dat het aantal contacten met de raadsleden zeer beperkt is'.

Volledig scherm
VVD-fractievoorzitter Daan Damen. © Martijn Munsters

Ze zeggen dat ze burgerparticipatie belangrijk vinden, om zo de kloof tussen politiek en samenleving kleiner te maken. Maar in de praktijk komt daar weinig van terecht. 'Het gat tussen uitgesproken beleidsintenties en het daadwerkelijk handelen is groot.' In andere woorden: de raadsleden laten zich veel te weinig zien op straat, bij de verenigingen en binnen buurtplatforms. De rekenkamercommissie adviseert om vaker bijeenkomsten op locatie te organiseren, om zo 'losser en frisser' te acteren.

Het Eindhovens Dagblad benaderde alle zeven raadsfracties voor een reactie op het rapport; zes van hen gaven gehoor. Het is exemplarisch dat veruit de meeste fracties de schuld niet bij zichzelf zoeken. De VVD trok zich bij monde van fractievoorzitter Daan Damen als een van de weinigen de kritische toon van het rapport wel aan. Hij erkende dat het moeilijk was om een goede balans te vinden tussen enerzijds de vele raadsvergaderingen, contacten met andere fracties, inloopbijeenkomsten en anderzijds een voltijdsbaan en gezinsleven. De andere fracties vonden dat zij wél midden in de samenleving stonden. Veel partijen wezen bovendien naar collega's in de raad, die in tegenstelling tot hen zelf niet bekend zouden zijn in het dorp.

Imagoschade

Het is de derde keer binnen een half jaar tijd dat de gemeenteraad van Waalre imagoschade oploopt. Eerst lekte uit dat een organisatiedeskundige nodig is om wat te doen aan de verziekte onderlinge verhoudingen. Daar kwam een politieke crisis bovenop toen de wethouders hun vertrouwen in de raad opzegden. Nu is er dus een snoeihard rapport van de rekenkamercommissie.

Ook in dat recente rapport wordt gewezen naar de verstoorde sfeer in de raadzaal. Persoonlijke verhoudingen staan boven een inhoudelijk debat. In het rapport zegt een ambtenaar: ,,Inhoudelijk zijn de verschillen tussen de fracties niet zo groot, maar er worden keuzes gemaakt op basis van relationele gronden. Er vindt vervuiling plaats door persoonlijke voorkeuren."

Luisteren

Inwoners van Waalre moeten zich inmiddels afvragen wat er toch aan de hand is met hun volksvertegenwoordigers, die al jarenlang rollebollend met elkaar over straat gaan. Ze zouden hun tijd beter kunnen besteden. Een van de belangrijkste taken van een volksvertegenwoordiger is om naar de inwoners te luisteren. Zij kunnen je mening doen veranderen. Ga in gesprek, debatteer, maar vooral: luister. Daar slaan de Waalrese politici de plank mis.

De gemeenteraad in Waalre vergadert gemiddeld drie keer per maand; heel vaak vergeleken met andere gemeenten. Daarnaast zijn er nog vergaderingen met de eigen partij, andere fracties en bijeenkomsten met ambtenaren. Een Waalres raadslid is veel tijd kwijt voor een relatief geringe vergoeding, misschien wel te veel. Zeker als hij zijn gezicht ook nog in het dorp wil laten zien. Bovendien zijn de dossiers vaak ingewikkeld, zeker als het gaat over het sociale domein. Dat is een probleem wat niet in Waalre speelt, maar in alle raden in de regio. Waalre zou er goed aan doen om de vergaderdruk te verlagen, en in debatten meer op hoofdlijnen te letten in plaats van muggenziften op details.

Suzan van de Goor (CDA) zei misschien wel terecht dat een dergelijk rapport geschreven kan worden over 50 procent van de Nederlandse gemeenteraden. Maar voegde daar aan toe dat dit niet betekent dat Waalre zijn oren voor de kritiek hoeft te sluiten.