Volledig scherm
Maurice Hermans en een bosje met 24 rozen. © ED

De liedjesman Toon Hermans in theaters in de regio

VALKENSWAARD/OIRSCHOT/VELDHOVEN - 'Toon, Liedjesman' heet het programma waarmee Maurice Hermans, zoon van, vanaf deze week in het theater staat. Hij wordt bijgestaan door een jonge band. Op vrijdag 22 september doen ze De Hofnar in Valkenswaard aan. Later ook Oirschot en Veldhoven.

Jaren werkte Maurice Hermans (1949), de middelste van de drie zonen van Toon Hermans (1916-2000), als sidekick voor zijn vader. Wie bij hem thuis in Sittard aanschuift, krijgt dan ook aan de lopende band anekdotes opgelepeld. Hoe Toon bijvoorbeeld ooit zijn geliefde Sittard verliet. ,,Straatarm vertrok hij naar Amsterdam. De drang om de mensen aan het lachen te maken is daar in arren moede ontstaan. 'Ik kom terug met een Cadillac', zei hij. Dat gebeurde. Als hij niet uit Sittard was weggegaan was hij een veredelde buutredner geworden. Het is, hoe zal ik het zeggen, een vrij intieme cultuur hier, het draait vooral om carnaval en processies. Theater speelt niet zo'n grote rol. Je verwacht misschien dat Toon hier een heilige is, maar nee dus. Sterker: in Sittard is het voor ons het lastigst om de zalen vol te krijgen."

Volledig scherm
Maurice Hermans en deel van de cast: Sanne Verboom, Patricia Haastrecht en Marco de Kramer. © Koen Verheijden

Toch woont u nu, als geboren Amsterdammer, en na jaren in 't Gooi en Maastricht, zelf in Sittard.
,,Ik ben bijna 68, hoef niet overal meer bovenop te zitten. We wonen prachtig hier, naast de basiliek, vijftig meter van de Markt. Bovendien liggen pa en ma hier begraven. Ze hebben hun hele leven over deze stad verteld. Mijn vrouw Mary is Limburgs. Ook ben ik bezig met het idee hier een vaste plek voor Toon te vinden, een soort 'Toon-experience', waar ook hedendaagse cabaretiers iets aan kunnen hebben."

Zelf zag hij zich niet als cabaretier.
,,Ab-so-luut niet nee. Hij zag zichzelf als een clown. Dat was hij ook. Een feestneus, geen wijsneus, die de mensen met de neus op de feiten drukte. Bij hem was het van 8 tot 11 ontspannen. Mijn roeping is om dat gevoel voort te zetten. Al zitten er wel een paar venijnige passages in de show over de Nederlandse politiek."

De show draait vooral om de liedjes van uw vader. Moeilijk kiezen?
,,Nee, wel om ze in de goede volgorde te zetten. Ik heb nog 167 onbekende liedjes liggen, die Toon met de bandrecorder in de tuin heeft opgenomen. Ik zou nog vier jaar met deze show door kunnen gaan. Er zit van alles in, van Ballonnetje en Tango van het blote kontje tot gevoelige liedjes. En ook wat van mezelf."

'Als de liefde niet bestond' en 'Lente me' zitten er vast ook in.
,,Nee. Die zijn té mooi. Lente me schreef hij na de dood van mijn moeder Rietje, de liefde van zijn leven. Dat verdriet kan niemand anders verwoorden."

Van 't Hek, Finkers, De Jonge, Maassen, Kaandorp, Teeuwen: veel bekende cabaretiers lopen weg met uw vader. Die laatste zei: 'Ik vrees wel dat de aandacht stopt bij de generatie onder mij: het is te langzaam en te kneuterig.'
,,Klopt, maar daar trekken wij ons niks van aan. Wij verpakken het weliswaar moderner, maar in hetzelfde tempo. Natuurlijk, zijn bekendheid is al jaren tanende, over 30 jaar weet misschien niemand meer wie hij is. De mensen die bij ons in de zaal zitten zijn vooral 45-plussers, en er staan heel wat rollators in de gang. Maar die mensen gaan wel zingend de zaal uit. Mensen genieten van het speelse van toen, de herinneringen."

Niet al zijn sketches hebben de tand des tijds doorstaan, wel zijn liedjes?
,,Juist zijn liedjes. Guus Meeuwis, Karin Bloemen en zelfs iemand als Wende zingen zijn liedjes. Dat is niet voor niets."

Gaat u ook 'de gehaktbal' of 'de perzik' doen?
,,Tuurlijk niet. 'Ga je ook nog leuk doen?', vroeg de regisseur, Jerry Rijstenbil. Absoluut niet. Dan zeggen de mensen: 'mmm, Toon was toch echt beter', wat natuurlijk ook zo is. Johnny van Elk, 27 jaar lang Toons toneelmeester, doet wel elke avond een sketchje. Ik ben gewoon geen geboren performer zoals hij, ben zelfs geen artiest. Wie ik ben doet er weinig toe, ben alleen maar iemand die belangrijk erfgoed wil doorgeven, een doorgeefluik. Ik heb ook niet de hele struggle door moeten maken van mijn vader. Ik heb slechts het materiaal. Het is echt hartstikke moeilijk wat hij deed. Wim Kan las de krant, keek tv. 'Als ik nu de krant lees heb ik vanavond veertien nieuwe moppen', zei hij. Maar grappen maken over een stoel, appelmoes of Sinterklaas, da's veel moeilijker."

We gaan niet in onze broek pissen van het lachen, het ultieme doel van uw vader?
,,Ab-so-luut niet. Ik ben al blij als ik mensen met een glimlach naar huis kan sturen. Ik waarschuw daar in het begin ook voor: mensen die verwachten dat ze de hele avond niet meer bijkomen van het lachen, kunnen gerust nu nog gaan. Ik zie het leven van mijn vader als een sprookje, die sfeer heeft de voorstelling ook meegekregen."

U bent dagelijks bezig met uw vader: is het dan makkelijker te accepteren dat hij er niet meer is?
,,Dat helpt enorm, ja. De dood van Rietje was voor ons ook veel moeilijker. Dat was ook veel onverwachter. Toen Toon doodging kregen we 10.000 brieven, het hele volk steunt je, dat helpt hoor. Rietje ging dood in stilte. Dat is veel zwaarder dan een icoon begraven... Bovendien houden we mijn vader op deze manier ook nog een beetje in leven. Hij is er zelf bij in de show, op film. Ik ga met hem zelfs de dialoog aan."

'Toon, Liedjesman' met Maurice Hermans (zanger/verteller), Johnny van Elk, Patricia van Haastrecht, Marco de Kramer en Sanne Verboom. Het vijfkoppige orkest staat onder leiding van Harrie Herfst. Onder meer te zien: vrijdag 22 september in de Hofnar in Valkenswaard (20.15 uur), zondag 12 november in Theater De Enck, Oirschot (14.30 uur) en zondag 10 december in Theater de Schalm in Veldhoven (14.30 uur).

Valkenswaard e.o.