Volledig scherm
Ieneke Nibbelke.

'Het moeilijkste is je rechterhand iets anders te laten doen dan de linker'

VIDEOVELDHOVEN - Je waande je haast in Frankrijk als je op zondag museum 't Oude Slot tegemoet liep. Door de vrolijke accordeonklanten, in combinatie met de warme augustuszon, leek zondag het normale Zeelster straatbeeld ver weg. De honderden bezoekers aan het tiende Trekzakfestival deden de rest. 

Nippend aan een glas wijn of speciaalbier, met een strohoedje op meeknikken op de maat van een chanson of een schlager uit het shanty-genre terwijl een boom verder weer een nieuw groepje muzikanten gezamenlijk inzette. ,,Je bent hier allemaal samen. Om te genieten, te leren van elkaar, met elkaar muziek te maken en bladmuziek uit te wisselen,” legt Ieneke Nibbelke uit Maarheeze uit terwijl ze haar eigen diatonische trekzak over haar schouder gooit. “Mijn kleinkinderen noemen het ook wel de piano met bretels,” lacht ze. 

Ze is pas twee jaar geleden, op haar 68ste, begonnen met het instrument. ,,Gezien op een vijftigjarige bruiloft. Altijd al mooi gevonden maar vooral nooit tijd gehad. Toch de stap gemaakt. Want nu kan het nog, he?” straalt de dame. Het instrument stond samen met de mondharmonica centraal tijdens het festival dat zondag gehouden werd. ’s Ochtends gestart met een drietal workshops voor de muzikante. Om hun skills bij te schaven op het instrument dat andere tonen geeft dan de gewone trekharmonica. Maar er was ook ruimte voor beginners die kennis wilden maken met het kleine broertje, de mondharmonica. 

Met als slotstuk een opvoering, per groep, in een van de ruimtes van ’t Oude Slot voor de rest van de bezoekers. Ook Nibbelke was ‘de klos’. ,,Het moeilijkste is je rechterhand iets anders te laten doen dan de linker. En je over je podiumvrees heen zetten.” Ben Dirks herkent dit helemaal. De professionele troubadour is coördinator van het open podium waar de muzikanten hun kunsten lieten zien. ,,En om dit voor een publiek van collega-muzikanten te doen, is misschien wel het moeilijkste dat er is.” Toch kwam iedereen met een grote glimlach het podium af. 

Zoals deze lach ook te vinden was op het gezicht van vrijwel elke muzikant. Maar ook bij de meeste bezoekers. Eindhovenaar Ronald Beusenberg was met zijn zoontje Milo (3) naar Zeelst gekomen. Hij is zelf muzikant, waaronder mondharmonica, en zijn zoontje had een kleine versie ervan in zijn hand. “Daar blaast hij regelmatig op.” Beusenberg kwam puur uit nieuwsgierigheid en om zijn zoontje ook eens naar andere muziek te laten luisteren. ,,Plus de locatie van het museum. Dan is er ook nog eens wat te zien,” vond de bezoeker. 

Aan een tafeltje tegen de buitengevel van het hoofdgebouw zaten Ann en Bert Verbakel uit Geldrop. Zij hadden van het evenement gehoord toen zij drie weken geleden het museum bezochten. ,,Daarop vrienden meegevraagd want het leek ons wel een leuk uitje,” aldus Bert Verbakel. De Eindhovense Bea Werkhoven, samen met haar man Jan als bevriend stel met hen meegegaan, knikte heftig ja op de vraag of het een goed idee was. ,,Het is hier erg gezellig!” Voor wie in Franse sferen wil blijven, had het museum zondag goed nieuws. Zondag 10 september vindt er een echte Franse dag plaats in ’t Oude Slot. Compleet met een onder andere wijnproeverij, muziek en jeu-de-boules.