Volledig scherm
Antoon Geurts is overleden. © Anja Ligtenberg

Olympische medaillewinnaar Antoon Geurts uit Veldhoven overleden

VELDHOVEN - Dé kanovaarder van Oerle, Antoon Geurts, is overleden. De kwalificatie 'dé kanovaarder van Nederland' doet hem meer recht. 

Geurts behaalde op zijn 32ste bij zijn tweede Olympische Spelen in 1964 in Tokio samen met Paul Hoekstra een zilveren medaille op de 1.000 meter. Die prestatie is nooit meer geëvenaard. Geurts overleed donderdag in verpleeghuis Merefelt.

In het boek Helden van het zand uit 2012 over Olympische sporters uit Zuidoost-Brabant wordt duidelijk dat de liefde voor het bootje hem niet kwam aanwaaien. Na de oorlog vond hij met zijn vrienden op het vliegveld achtergelaten brandstoftanks. Opensnijden, een bankje erin, een roervin erdoor en peddelen maar. Na zijn militaire dienstplicht kocht hij een echte kano en toog naar watersportvereniging Beatrix.

Oude fietsbanden

Geurts was een diesel, 10 kilometer was zijn favoriete afstand. Trainde hard en veel op kracht en uithoudingsvermogen. Op het water en als het te koud was bond hij oude fietsbanden aan elkaar, om een boom en om zijn middel en liep dan zo ver mogelijk van de boom weg. Tilde zelfgemaakte halters en werkte zich in het zweet op zijn fiets als hometrainer. Ook in Mexico deed hij mee aan de Spelen, in 1968. Acht jaar later, in Montreal, was hij ploegleider.

Geurts was hard voor zichzelf en later als trainer ook voor anderen, vertelt dochter Monique. "Na zijn werk als machinebankwerker pakte hij vrijdag de fiets en reed van Veldhoven naar Zaandam voor de training met de nationale selectie. Zondag fietste hij weer terug. Ook van zijn pupillen verwachtte hij discipline. Later heeft hij zich wel eens verbaasd dat jonge voetballers op hun twintigste van de club al een auto onder hun kont kregen." Of dat ermee te maken had weet ze niet, maar voetbal kwam er thuis nooit op tv.

Hij was geen prater, zegt zijn dochter, maar wel een verenigingsmens. "Op zondag gingen we met het hele gezin met de club mee naar wedstrijden en toen hij later ging tennissen was hij daar actief." Toch is Toon - Anton of Antoon heette hij vooral boven de rivieren - Geurts altijd de kanoman gebleven. Elke maand valt er nog wel een brief uit het buitenland op de deurmat, met zijn sportfoto. En het verzoek daar een handtekening op te zetten.