Volledig scherm
Ko Lelieveld met zijn vrouw Annie voor zijn automobielbedrijf. ,,En vanaf toen was ik dé Minispecialist. Had ik zelf bedacht." © Jean Pierre Reijnen

Afscheid van automobielbedrijf in Waalre: dé Minispecialist stopt ermee

WAALRE - Na 34 jaar houdt het Waalrese Automobielbedrijf Ko Lelieveld, gespecialiseerd in Mini's, Rovers en Landrovers, ermee op. Daarmee komt een einde aan een tijdperk.

'Dát wordt een automonteur', wist mijn vader, toen ik als vierjarig manneke uit huis ontsnapte en hij mij terugvond in een nabij gelegen garage, waar hij mijn beentjes onder een auto zag uitsteken." Aan het woord is Ko Lelieveld, van de bekende Mini- en Landrovergarage in Waalre. Maar nu stopt hij ermee en gaat meer tijd met zijn vrouw Annie doorbrengen.

Lelieveld begon zijn monteurscarrière in geboorteplaats Amsterdam. Als 14-jarige sleutelde hij al aan Jaguars en later kwam hij terecht bij Alfa Romeo. De liefde bracht de ras-Amsterdammer uiteindelijk naar Budel-Schoot, waar hij samen met echtgenote Annie woont. ,,Annie is mijn drijvende kracht. In de garage deed ik álles, maar dat ging niet altijd even goed. En Annie wist precies hoe ze mij moest ondersteunen."

Fietstochten

De fervent wielrenner kende Brabant al van zijn fietstochten en het stel vestigde zich in Stiphout. ,,Maar toen sloeg in 1980 de crisis in de autobranche toe. De helft van het personeel werd ontslagen bij de Roverdealer waar ik werkte. Ik ook, maar mijn hypotheek liep natuurlijk wel gewoon door. Dus 's avonds kluste ik wat aan huis. Ik knapte een Mini op. En toen nog een en nog eentje. En op een gegeven moment had ik de Sociale Dienst niet meer nodig."

Bij het Aral-tankstation op de Gestelsestraat in Aalst kon hij een werkplaats huren. ,,En vanaf toen was ik dé Minispecialist van Nederland. Had ik zelf bedacht." In 1986 werd het bedrijf afgebroken vanwege de vervuilde grond. ,,Nee nee, dat was al zo vóór ik er kwam en." Lelieveld verkaste naar een pand op de hoek Gestelsestraat/ Burgemeester Mollaan ermee stopte. ,,Vol goede moed knapten we daar de boel op en schilderden we de muren. Die wel héél snel droogden: de Timco stond toen in de hens. Dat was een slecht, financieel beginnetje, want de verzekering hadden we toen nog niet geregeld. Maar dat was toen. Geregeld komen hier de oude en nieuwe klanten voorbij getoeterd en we zwaaien wat af. Maar nu, na al die jaren, ga ik geen dieselmotor meer uit een Landrover halen."

De garagehouder slikt een keer: ,,Op 1 november is het hier leeg. Samen hebben we het goed gedaan." Hij kijkt zijn vrouw eens aan: ,,Ja, mijn droom heb ik kunnen realiseren en ach, weet je, aan huis hebben we natuurlijk wél weer een garage... "