Volledig scherm
Jan Knuivers en zijn zonen Jeroen en Robin. © Patrick Wiercx

Kanoclub Waalre gaat de Colorado op

WAALRE - Tien wildwaterkanöers van de Volmolense Kano Club gaan wildwatervaren op de Colorado-rivier in de VS.

Ze hebben Jan Knuivers, 67 jaar, al een paar keer hoofdschuddend gevraagd of hij eigenlijk wel weet waar hij aan begint. Een beetje gaan wildwatervaren op de wildste rivier ter wereld. 'Ach, nu kan ik het nog', antwoordt hij dan steevast. ,,Tenslotte is de Colorado voor ons wat de Mont Blanc voor bergbeklimmers is. Je wil er graag één keer in je leven over varen."

Met 'voor ons' doelt Knuivers op zijn vrienden en leden van de Volmolense Kano Club. Tien leden van de VKC, onder wie Knuivers en zijn beide zonen Jeroen en Robin, vertrekken dit weekeinde naar de VS voor de tocht der tochten: 400 kilometer lang, met 95 stroomversnellingen, waarvan tien in de categorie zeer zwaar. Dat is andere koek dan de Dommel die - vergeleken met de Amerikaanse broer - dan maar vrij gedwee en sullig door het landschap meandert. 

Verlanglijstje
De Coloradotocht staat op het verlanglijstje van iedere kanoër. Je mag er ook niet zomaar op. ,,Vanwege de veiligheidsvoorschriften moet je een 'permit' aanvragen", legt Knuivers uit. ,,Op één permit mogen meerdere mensen varen.  Bij ons varen er  tien leden mee."

De tocht duurt drie weken. De groep vaart met drie rubberen boten en zes kayaks. Afhankelijk van de toestand van het water kunnen de reizigers zelf kiezen waar ze mee varen. Dat moeten ze zorgvuldig van tevoren uitpuzzelen, want op sommige punten zijn de golven vijf meter hoog.  

De leden hebben moeten aangeven dat ze over voldoende ervaring beschikken. Jarenlang gevaren te hebben over de Dommel is niet genoeg, geeft Knuivers aan. ,,Maar we zijn ook in België geweest, in Duitsland en Frankrijk. Als je iets wil bevaren dat een beetje op de Colorado, dan moet je naar Noorwegen." Hij heeft zelf veel ervaring.  

Bewoonde wereld
Een ander punt is dat de groep de bewoonde wereld verlaat voor 
drie eenzame weken.  Wifi is er niet bij in de Grand Canyon. De groep moet voor die periode alles meebrengen: kleding, eten, tenten en zelfs een mobiel toilet. ,,De Amerikanen stellen dat alles wat je de rivier opsleept, ook weer mee moet nemen." 

Mocht er wat mislopen, dan heeft  de groep een satelliettelefoon bij zich, in een waterbestendige zak. Op bepaalde punten moeten de kanoërs contact opnemen met de beheerder van het park waar de rivier door loopt. ,,Je moet even laten weten dat alles okay is. Je komt daar niet veel volk tegen tijdens de tocht. Hooguit komt de volgende groep de hoek om gevaren als je vertraging hebt."

De kosten vallen best mee, vindt Knuivers. Met de huur van de boten, het eten, de verzekering, ophalen en wegbrengen komt de trip op 1500 euro voor drie weken, exclusief het vliegen. ,,We moeten wel speciale kleding aanschaffen, want dat water is ijskoud."

Wasmiddel
De groep reist met het hele hebben en houwen over de rivier, zelfs met speciaal wasmiddel. ,,Het moet afbreekbaar zijn. Ik weet niet of er nog zoveel gewassen gaat worden. We zullen wel zwaar bezoedeld die kloof uitkomen, na zo'n tocht." 

De vriendschap onderweg moet het ook vol zien te houden. ,,We kennen elkaar goed en we hebben elkaar nodig. Je gaat samen de uitdaging aan.  Dat gaat ons zeker lukken."

Volledig scherm
Jeroen Knuivers uit Waalre, actief bij de Volmolense Kano Club. © Patrick Wiercx
ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Valkenswaard e.o.